| Ukryty klejnot |
| #59 Średnio najbardziej strome wzniesienie w regionie Isère |
Pré Marcel z Col de Mouilles to podjazd znajdujący się w regionie Grenoble. Ma długość 3.1 km i pokonuje 273 m przewyższenia ze średnim nachyleniem 8.8%, co daje wynik trudności 253. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 1295 m nad poziomem morza. Użytkownicy Climbfinder opublikowali 1 recenzja tego podjazdu i zamieścili 3 zdjęcia.
Nazwa drogi: Route du Pré Marcel
3.0 przez Franck_PastorTo jest automatyczne tłumaczenie treści oryginalnie opublikowanej po francusku.Le Pré Marcel jest ważnym punktem wyjścia dla wielu popularnych wędrówek wysokogórskich w regionie. Prowadząca do niego leśna droga jest zacieniona, w ogólnie dobrym stanie, pomimo licznych wąwozów biegnących ukośnie w poprzek drogi (uważaj na nie w drodze powrotnej), bardzo nieregularna i sportowa. Można ją podsumować jako ciąg bardzo stromych ścian przeplatanych mniej stromymi odcinkami. Cecha szczególna: ostatnie trzy nawroty pokryte są ciekawym, prążkowanym betonem.... więcej
Witamy! Jeśli chcesz się czymś podzielić koniecznie aktywuj Twoje konto. Mail weryfikacyjny znajdziesz w swojej skrzynce pocztowej.
Jeśli chcesz przesłać swoje zdjęcia, musisz założyć konto. Zajmuje to tylko 1 minutę i jest całkowicie darmowe.
Kontynuuj z Google
Kontynuuj z Facebook
Kontynuuj z Apple
Zarejestruj się za pomocą e-maila
Le Pré Marcel jest ważnym punktem wyjścia dla wielu popularnych wędrówek wysokogórskich w regionie. Prowadząca do niego leśna droga jest zacieniona, w ogólnie dobrym stanie, pomimo licznych wąwozów biegnących ukośnie w poprzek drogi (uważaj na nie w drodze powrotnej), bardzo nieregularna i sportowa. Można ją podsumować jako ciąg bardzo stromych ścian przeplatanych mniej stromymi odcinkami.
Cecha szczególna: ostatnie trzy nawroty pokryte są ciekawym, prążkowanym betonem. Krótko po rozpoczęciu trasy w drewnie wyrzeźbione są również głowy w stylu Wysp Wielkanocnych.
Le Pré Marcel est un important point de départ de diverses randonnées alpines très courues dans la région. La route forestière qui y mène est ombragée, globalement en bon état malgré de nombreuses rigoles en travers oblique de la chaussée (à surveiller lors de la redescente), très irrégulière et sportive. On peut la résumer comme une succession de murs très raides entrecoupée de passages moins pentus.
Particularité : les trois dernières épingles sont revêtues d'un curieux béton strié. À noter également quelques têtes façon île de Pâques sculptées dans le bois, peu après le début de la route.
| 7 km/h | 00:26:28 |
| 11 km/h | 00:16:50 |
| 15 km/h | 00:12:21 |
| 19 km/h | 00:09:45 |
Ta strona jest lepsza w aplikacji
