Paustenbach przez Lönsstrasse

Z głównej drogi wjeżdża się prosto na dwucyfrową wysokość. Dla tych, którzy potrafią podjeżdżać pod górę na mocy, jest to wspaniały podjazd, ponieważ jest stosunkowo krótki, a stromy odcinek szybko się wypłaszcza.

Podjazd mógłby równie dobrze nazywać się "Puistenbach", bo tym właśnie jest: grubym, stromym pryszczem w pięknym otoczeniu. Pierwsze 500 metrów jest naprawdę trudne, by pokonać stromą część, a potem jest tak zimno, że reszta podjazdu jest równie trudna. Było to na tegorocznym Gran Fondo 3Rides Aachen.
Ostrożnie podczas zjazdu, można zostać "wyplutym" (lepiej powiedzieć "wyciśniętym") na ruchliwej drodze przelotowej przy nagłej prędkości.

Znak 14％ jest nieco przesadzony lub procent dotyczy tylko kilku metrów, ale nie można zaprzeczyć, że jest stromo i zaczyna się bardzo szybko po minięciu mostu. Podjazd jest bardzo popularny wśród rowerzystów i nie bez powodu, ponieważ - poza naprawdę trudnym procentem - biegnie krętą drogą z doskonałym asfaltem i przez piękne otoczenie.
Ze względu na zamknięcie drogi między Paustenbach i Simmerath w maju 2024 r., droga została "zamknięta" dla ruchu samochodowego z sygnalizacją świetlną, co zapewniło piękną, cichą jazdę na rowerze.

Trzeba się przyzwyczaić do jazdy na pełnym gazie z Witzerath i konieczności skrętu w lewo pod strome wzgórze :)

Podczas naszej 100-kilometrowej podróży w obie strony przez ten region, myśleliśmy, że mamy już za sobą wszystkie podjazdy, dopóki nie zobaczyliśmy tego znaku. To nie jest Widdauer Mauer, choć ładny i stromy na początku. Różnica w stosunku do większości bardziej znanych wspinaczek w tym rejonie jest taka, że ta jest bardzo spokojna. Ładny finisz, jeśli jako miejsce finiszu kierujesz się np. do Roetgen.