Passo del Praderadego z Valmaor

Brutalna wspinaczka! W dodatku nie jestem w formie! Trudno było w ogóle złapać rytm. Zjazd do Valmoreno był bardzo trudny! Cieszę się, że jestem na rowerze gravelowym z oponami 50 mm!

Bardzo trudny odcinek początkowy/środkowy z 2-kilometrowymi szczytami 13％ do 21％. Następnie nieco się wypłaszcza i staje się bardziej nieregularny aż do szczytu. Asfalt został niedawno (2025) odnowiony na wielu odcinkach, więc można go pokonać na rowerach szosowych. Do zjazdu w przeciwnym kierunku, w kierunku Valmareno, należy podchodzić ostrożnie, ale jest on również wykonalny.

Porzućcie wszelką nadzieję, wy, którzy wchodzicie na 2. Co mogę powiedzieć ... dla miłośników cierpienia w stylu Zoncolan lub Salto Della Capra, od samego początku ta wspinaczka zaczyna się od miłej szerokiej drogi na 10 ％, potem zmienia się zdecydowanie na Via Carve i Via Corrin w piekło o długości około 4 km ze szczytami 19 ％, nie odpuszcza! 2 krótkie odcinki wytchnienia, a potem powrót ciągle powyżej 15％ ; wszystko to ekstremalnie na asfaltowym oślim grzbiecie, bardzo wąska droga, bardzo zniszczona i pełna wybojów i żwiru, bardzo łatwa do przebicia, jak mi się zdarzyło (rower szosowy)

Po Zelancie z Gus ten Mel, zrobiliśmy to wspinanie z Carve. Stromy podjazd z wieloma odcinkami w granicach 15-20％. Dodatkowo w wielu miejscach asfalt jest bardzo słaby, co dodatkowo utrudnia jazdę. Nie polecam, tylko jeśli lubisz wyzwania.