Orange Montisel z Saint-Pierre-en-Faucigny

Cóż za dziwna trasa!
Uwaga, ten podjazd nie jest dla każdego!
Aż do Saint Laurent wszystko jest w porządku: droga jest w doskonałym stanie, a nachylenia są umiarkowane. To klasyczny, łagodny podjazd.
Za tą miejscowością nachylenia gwałtownie rosną, droga zwęża się i jej stan znacznie się pogarsza!
Dalej będą się przeplatać odcinki żwirowe i fragmenty bardzo zniszczonej nawierzchni asfaltowej. Do tego mnóstwo rowków odprowadzających wodę, które są prawdziwie zdradliwe.
Niech ci, którzy boją się żwiru i wybojów, nigdy nie zapuszczają się w te strony…
Jeśli chodzi o szutrowe trasy, mamy tu zarówno trasy dla początkujących, jak i dla zaawansowanych. Niektóre odcinki charakteryzują się sporym nachyleniem. Końcówka trasy jest znacznie spokojniejsza.
Tego typu trasy, które pną się w górę przez las, są wyjątkowe. Trzeba to lubić.
AlexC8 ma rację: podczas zjazdu należy zachować ostrożność.
To niezwykle dzikie miejsce. Las jest piękny. Oczywiście nie ma tu żywego ducha.
Na szczycie znajduje się wioska Montisel i jej stacja „Orange”. O tej porze roku ludzie wjeżdżają (nie tą trasą…) na letnie sanki.
Osobiście mi się podobało, ale ten podjazd jest przeznaczony dla tych, którzy cenią sobie wyboiste drogi, kamienie i żwir.

Epicka wspinaczka ze względu na stromiznę, wąską drogę przez las i odcinki szutrowe. Jest naprawdę wykonalny na rowerze szosowym, jeśli nie boisz się szutru, ale zjeżdżanie z tej strony zdecydowanie odradzam i jest to proszenie się o kłopoty (na rowerze szosowym).