1 r. 3.0
Należy pamiętać, że aby rozpocząć tę wspinaczkę, trzeba dotrzeć do Forgarii, albo z Ponte dell' Amistizio, albo z Cornino. Niby nic trudnego, ale w rzeczywistości wspinaczka zaczyna się nieco niżej.
Pierwsza sekcja to trochę wspinaczki, są wzrosty nachylenia z widokiem na wioski i prawie płaskie odcinki, na których nogi odpoczywają.
Do momentu opuszczenia San Rocco droga jest wąska i prowadzi przez wioski. Opuszczając San Rocco, zaczyna się krajobraz "prawdziwej" wspinaczki, ale dobrą wiadomością jest to, że droga jest dość szeroka, a nawierzchnia dobra. Alfine jest jednym z najlepiej utrzymanych podjazdów w okolicy, gdzie mamy kilka "problematycznych" dróg.
Należy zachować ostrożność w upalne dni, ponieważ pokrywa roślinna jest bardzo słaba.
Za San Rocco jest już regularnie, jak widać na wykresie, nic trudnego, ale bardzo mało odcinków, na których "sprężynuje". Przy odrobinie treningu można znaleźć swój rytm i ukończyć tę wspinaczkę bez większych problemów.
Przy dobrej pogodzie na szczycie znajduje się otwarty bar-restauracja, gdzie można skorzystać z gościnności Signory Biagina i jej rodziny.
Aby zejść, możesz wrócić drogą, którą przyszedłeś lub, po wspięciu się na 900 metrów, udać się w kierunku Avasinis. UWAGA, zejście jest strome. Można również zejść drogą Zopiet, która prowadzi do Pielungo, która nie jest stroma, ale nie jest zalecana, ponieważ podłoże jest złe, a obszar jest całkowicie dziki.
Bisogna tener conto che per iniziare questa salita, si deve arrivare a Forgaria, o da Ponte dell' Amistizio, o da Cornino. Nulla di difficile ma per dire che la salita inizia, in realtà, un po' più in basso.
Il primo tratto è un po' a scalini, ci sono aumenti di pendenze in vista delle frazioni e tratti quasi piatti dove le gambe riposano.
Finché non si lascia San Rocco la strada è strettina e passa nelle frazioni. Lasciato San Rocco inizia il paesaggio da salita "vera" ma la buona notizia è che la strada è abbastanza larga e il fondo stradale buono. Alfine è una delle salite megliio tenute in zona, dove abbiamo alcune strade "problematiche".
Attenzione alle giornate calde perché la copertura vegetale è davvero poca.
Passato San Rocco c' è regolarità, come si vede dal grafico, nulla di difficile ma ben pochi tratti dove "molla". Con un po' di allenamento si trova il proprio ritmo e si compie questa salita senza grossi patemi.
Arrivati in cima, nella bella stagione c' è un bar-ristorante aperto dove godere dell' ospitalità della signora Biagina e della sua famiglia.
Per scendere si può tornare da dove si è venuti o, dopo essere saliti ancora fino a 900 mt., puntare verso Avasinis. PRUDENZA, la discesa è ripida. Si potrebbe anche scendere per la strada di Zopiet che porta verso Pielungo, non ripida ma sconsigliata perché il fondo è messo male e la zona è totalmente selvatica.
Kontynuuj z Google
Kontynuuj z Facebook
Kontynuuj z Apple
