Monte Carpegna z Carpegna

W połowie drogi przez wioskę znak wskazuje w lewo, w kierunku ulicy Cippo. Tam zaczyna się prawdziwa praca. Postanowiłem od razu zacząć żwawo, ale szło dobrze przez około półtora kilometra.
Następnie dochodzimy do tablicy Marco Pantaniego i zaczyna się prawdziwa wspinaczka. Szesnaście procent przewyższenia! Na asfalcie znajdują się teksty wspominające Pantaniego, a wzdłuż pobocza stoi kilka znaków poświęconych jego osobie.

Po tym pierwszym odcinku nie robi się dużo lżej. Nachylenie waha się między 7,5 a 13 procent. Podjazd ma 22 zakręty i przebiega przez gęsto zalesiony obszar. W połowie drogi samochody nie są już dozwolone. Tam robi się ciszej, tylko ty i wspinaczka.

Pod koniec jest kolejny trudny odcinek. Miałem już pięć kilometrów zadyszki, więc to też można dodać.
A na szczycie, przy słynnym znaku? Oczywiście zatrzymałem się na zdjęcie. Temu się należy!

Najlepsze z... Naprawdę polecam dla każdego poważnego rowerzysty.

Nie dodam zdjęć, ponieważ moje są identyczne z tymi, które już zostały przesłane! Carpegna przede wszystkim ekscytuje i przynajmniej jeśli nie jesteś z okolicy, ci, którzy przyjeżdżają z nieco daleka, udają się tam w swego rodzaju pielgrzymce... i warto. Powiem, że wspinaczka jest również wymagająca technicznie, stała i żmudna, i wystarczająco długa. Pochodzę z Toskanii i dotarłem tam, przekraczając Apeniny, więc doceniłem ekstremalną różnorodność dolin, przełęczy, nieoczekiwanych i trudnych obejść. Krótko mówiąc, obszar, z którym należy się liczyć dla rowerzystów, zarówno sportowców, jak i turystów rowerowych.

Mityczna wspinaczka, związana nie tylko z pamięcią Pirata (trenował na tych rampach), ale także z Giro d' Italia i Tirreno, wielcy mistrzowie kolarstwa dawniej i dziś przejeżdżali tędy, od Merckxa po Pogacara, od Fuentesa po Pantaniego. Podjazd jest prawie całkowicie zanurzony w gęstym lesie, który otwiera się tu i ówdzie na zapierającą dech w piersiach panoramę, nachylenia są zawsze kwaśne od pierwszego do ostatniego metra, musisz dobrze zarządzać sobą i skalibrować swój wysiłek.

Wspinaczka na szczyt przełęczy Pantaniego z Carpegny w 22 (!) wyraźnie oznaczonych zakrętach jest dla miłośników stromych zakrętów. W rzeczywistości, przyjeżdżając z wybrzeża, trzeba najpierw pokonać około 40 km - choć na szczęście jest to stosunkowo umiarkowane - zanim będzie można tu strzelać ostatnie kartusze. Pomnik ku czci Pantaniego ("Cartegna mi wystarczy") stoi schludnie w lesie, a nieco dalej znajduje się przydatna mała fontanna. Tuż przed szczytem znajduje się jeszcze jedna podobna. Początek wspinaczki jest najtrudniejszy.

Mityczna wspinaczka, która w różnych momentach przywołuje Marco i innych mistrzów z przeszłości.
Często brudna bo w środku lasu, szczególnie druga część zamknięta dla ruchu.