Monte Carpegna vanuit Carpegna

Halverwege het dorp wijst een bord naar links, richting de Cippostraat. Daar begint het echte werk. Ik besloot meteen stevig te starten, maar dat ging goed voor ongeveer anderhalve kilometer.
Dan kom je bij een gedenkplaat van Marco Pantani en begint de klim pas echt. Zestien procent stijging! Op het asfalt staan teksten die aan Pantani herinneren, en langs de kant van de weg hangen meerdere borden die aan hem zijn opgedragen.

Na dat eerste stuk wordt het niet veel lichter. Het stijgingspercentage blijft schommelen tussen de 7,5 en 13 procent. De klim telt 22 bochten en loopt door een dicht bebost gebied. Halverwege mogen er geen auto’s meer de weg op. Het wordt daar rustiger, alleen nog jij en de klim.

Tegen het einde zit nog een zwaar stuk. Ik was al vijf kilometer buiten adem, dus dat kon er ook nog wel bij.
En boven, bij het beroemde bord? Natuurlijk even gestopt voor een foto. Die hoort erbij!

De klim naar de top van Pantani’s col vanuit Carpegna in 22 (!) duidelijk aangegeven haarspeldbochten is er eentje voor de liefhebbers van steile bijters. Je moet eigenlijk, als je van de kust komt, eerst al zo’n dikke 40 km omhoog - hoewel dat gelukkig relatief gematigd is - vooraleer je je laatste cartouches hier kan schieten. Het monument ter ere van Pantani (‘The Cartegna is enough for me.’) staat netjes in het bos en iets verderop vind je een handig fonteintje. Net voor de top is er nog zo een. Het begin van de klim is het moeilijkst.