Monte Bisbino z Cernobbio

Długa, ale satysfakcjonująca wspinaczka, droga nie jest idealnie przygotowana, szczególnie na ostatnim odcinku.

Uwielbiam tę wspinaczkę tak bardzo, jak nienawidzę zejścia! Wspinaczka odbywa się we wczesnych godzinach porannych, można cieszyć się ciszą i spokojem. Nachylenia nigdy nie są trudne, podczas gdy latem upał może stać się nie do zniesienia. Na szczycie można się pogodzić. Podczas zjazdu należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ asfalt jest bardzo zły, a jezdnia wąska. Niektóre odcinki zostały odnowione, ale to nie wystarczy, aby spokojnie zjechać

Piękny początek wspinaczki przez Cernobbio, zbyt gorący latem. Od kościoła umiarkowana do słabej nawierzchnia drogi na szczyt. Problem polega na tym, że pogoda tutaj może się bardzo szybko zmienić. Po dotarciu na szczyt pogoda nagle się pogorszyła, a zejście było zbyt niebezpieczne i musieliśmy się schronić. Poza tym piękna wspinaczka ze wspaniałymi widokami. Szczególnie w lesie sosnowym na ostatnich kilku kilometrach jest pięknie

Warta wspinaczki ze względu na swoją długość, 15 km, z wygodnym nachyleniem zawsze około 7％ / 8％. W dół należy uważać, ponieważ asfalt jest nierówny przez połowę trasy.

Długi podjazd o stałym nachyleniu między 6 a 8％ idealny nawet zimą, zawsze słoneczny przez pierwsze 6 km. ok nawierzchnia drogi prawie całkowicie odnowiona wiosną 2025 r.

Piękna wspinaczka, długa, ale umiarkowanie wymagająca (miejscami). Piękna sceneria i widoki z góry (widok na jezioro Como 👍🏻). Z minusów: asfalt... fatalny.

Podjazd nie jest wygórowany pod względem nachylenia, ale jest długi, a pierwszy odcinek o długości prawie 4 km z Cernobbio do Rovenny jest dość ruchliwy i wystawiony na działanie słońca, podczas gdy po wyjeździe z Rovenny droga staje się węższa, a jej nawierzchnia raczej zrujnowana, z obecnością, na dwóch kolejnych zakrętach, raczej nierównej kostki brukowej. Tylko na krótkim odcinku, tuż poniżej obszaru zabudowanego Monti di Madrona, znajduje się krótki 200-metrowy odcinek, na którym nachylenie wydaje się wyrównywać: Ale jest to krótki nawias na podjeździe, który zaskakuje regularnością nachylenia, które oscyluje na poziomie 7-8％ i trwa do przedpola, gdzie kończy się podjazd, po odcinku przez dość dobrze zacieniony las iglasty z pięknymi widokami na jezioro Como, Cernobbio, Mendrisiotto i Brunate (latarnia morska Fiano). Należy unikać latem ze względu na południową ekspozycję, a pierwsze 10 km jest raczej słoneczne. Jeśli chodzi o wodę, ostatnia fontanna znajduje się w Rovenna po lewej stronie w małej uliczce za kościołem. Na szczycie znajduje się tylko bar trattoria, do którego można dotrzeć z placu po schodach. Podczas zejścia droga może być zdradliwa ze względu na dość nierówną i zniszczoną nawierzchnię.

Podjazd, który nigdy nie pozwala odetchnąć. Ruch uliczny na pierwszych kilku kilometrach, a następnie pozostawia dość zrelaksowany, nawet jeśli jest wąsko.
Nawierzchnia od mniej więcej połowy drogi w górę nieprzyzwoita i pełna dziur. Niebezpieczna na zjeździe.
Szkoda, bo widoki są naprawdę piękne.

Podjazd, który daje satysfakcję zarówno pod względem pedałowania, jak i widoków, zwłaszcza po dotarciu na szczyt. Dużym problemem jest stan nawierzchni... bardzo zły! Tak długo jak jedzie się w górę, tak długo zjeżdża się w dół, przynajmniej do Rovenny, gdzie asfalt wraca do stanu cywilizowanej wioski!

Regularna wspinaczka bez większych wstrząsów, pozwalająca nabrać własnego rytmu i stałego tempa. Widoki na jezioro Como, które z góry wygląda jak fiord, zapierają dech w piersiach. Na początku wspinaczki jest tylko fontanna, a na szczycie znajduje się trattoria.

Droga, zwłaszcza po jednej trzeciej wspinaczki, nie jest najlepsza; jak mówią rowerzyści: zejście zajmuje więcej czasu niż wzniesienie. Znajdziesz tu również dwa lub trzy brukowane zakręty... a nawet kilka lam (zwanych zwierzętami andyjskimi). Wspaniałe widoki na jezioro po drodze w górę, a następnie ze szczytu, jeśli trafisz na ładny dzień, będziesz miał wspaniały widok. PS: doskonała restauracja na szczycie... pyszne ciasto orzechowe. Uwaga na dni zamknięcia... restauracji!

Podjazd jest stabilny i powiedziałbym, że dość wymagający, nie ma dużego ruchu, ale niestety stan nawierzchni drogi jest katastrofalny (marzec 2024 r.), więc należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza podczas zjazdu. Istnieją również dwa zakręty z rodzajem kostki brukowej, które należy pokonywać z najwyższą ostrożnością.

Bardzo wymagająca wspinaczka ze względu na swoją długość, ale nachylenie nie jest wygórowane. Wspaniałe widoki, zwłaszcza na pierwszym i ostatnim kilometrze, które są najpiękniejsze.
Jego jedyną (bardzo poważną) wadą jest nawierzchnia drogi, która jest w bardzo złym stanie przez prawie cały podjazd (od piątego do piętnastego kilometra), w rzeczywistości na zjeździe jest naprawdę niebezpiecznie na rowerze szosowym.
Na podjeździe nie ma dużego ruchu, ale może być konieczne zatrzymanie się lub zwolnienie, aby przepuścić samochody.

Wspaniała wspinaczka z widokiem na jezioro nad pięknym Cernobbio, bardzo długa... poczujesz, że dotarłeś na szczyt, podczas gdy w rzeczywistości pozostało jeszcze 6 km! Przyjemna droga na pierwszych kilku kilometrach, bardzo zła później (szczególnie w dół), wymagające nachylenie, ale bez większych wstrząsów, warto! Weź ze sobą odpowiednie napoje i nie forsuj się w pierwszej części.

Piękna wspinaczka pod względem widokowym, zarówno część z widokiem na jezioro, jak i krótszy odcinek przez roślinność.
Piękny finisz z zapierającą dech w piersiach panoramą i gradientem, którego nigdy za wiele.
15 kilometrów to kawał drogi, ale wspinaczka, na którą można pedałować, gdyby nie to, że nawierzchnia drogi jest w naprawdę złym stanie. Znacznie bardziej nadaje się do kolarstwa szutrowego niż szosowego.
Na zjeździe jest jeszcze gorzej, z trudem znajdujesz trajektorię, która nie nadwyręża opon i ramion.
Jak na tak wąską i złą drogę, ruch jest bardzo duży.
Zrób to raz i czekaj aż się odrodzą.