Le Tolfe

Jechałem Le Tolfe, gdy zrobiło się ciemno w żałośnie mokry kwietniowy wieczór, więc biała droga była lepka żółto-szara. Mimo to szybko można zrozumieć, dlaczego w ciągu zaledwie kilku lat stał się tak kultowym podjazdem.

Poniżej można zobaczyć film z mojego mokrego doświadczenia, wraz ze wspinaczką do miasta. https://youtu.be/9oAglzC_U2s

Nie udało mi się w żaden sposób podjechać, ponieważ zjazd przed nim był tak szkicowy na mokrej nawierzchni, a od razu trafiasz na rampy o nachyleniu 15％ plus. Droga naprawdę wznosi się przed tobą jak ściana. Następnie seria zakrętów ukrywa fakt, że jesteś ledwie w połowie drogi. W końcu z mroku wyłania się mały kościółek i jestem na szczycie. Gdyby był ładny dzień, po drugiej stronie doliny rozpościerałby się piękny widok na Sienę, ale nie dla mnie. Podziwiam kolarzy, którzy ścigają się 213 km po długiej serii wzgórz, takich jak to w Strade Bianche.

Super! Gulpenerberg tylko na Strade Bianche. Piękny stromy potwór na końcu Strade!

Rzeczywiście, nabierając prędkości na poprzednim zjeździe, a następnie dobrze skręcając w górę Tolfe. Megasteil, a potem także na szutrze. Podjazd pod górę podczas Strade Bianche. Zawodowcy "trzepotali" tu dzień wcześniej wśród 5000 Tifosi
pod górę.

Fajny szutrowy odcinek znany z wyścigu Strade Biance. Stromy zjazd, a po nim idiotycznie stromy podjazd, który wygląda jak ściana szutru 🥵.