Le Pérousaz z Saint Michel de Maurienne to podjazd znajdujący się w regionie Maurienne. Ma długość 12.2 km i pokonuje 848 m przewyższenia ze średnim nachyleniem 7%, co daje wynik trudności 615. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 1567 m nad poziomem morza. Użytkownicy Climbfinder opublikowali 2 recenzje tego podjazdu i zamieścili 7 zdjęcia.
Nazwy dróg: D 215b, D 82a & D 219
3.0 przez CromagnonTo jest automatyczne tłumaczenie treści oryginalnie opublikowanej po francusku.La Perousaz! Plan zakładał, że obszar ten stanie się ośrodkiem narciarskim. Według mieszkańców Le Thyl, przyznany budżet został pochłonięty przez organizację Igrzysk Olimpijskich w 1992 roku. Pozostał więc tylko ładny znak (patrz zdjęcie!). Nie jest to szczególnie ekscytująca wspinaczka. Droga jest dość czysta. Wszystko jest między 6 a 8%. Towarzyszą nam drzewa, ale nie jest to prawdziwy las. Droga jest opustoszała. To główna atrakcja tej wspinaczki. Na górze uroczy... więcej
Witamy! Jeśli chcesz się czymś podzielić koniecznie aktywuj Twoje konto. Mail weryfikacyjny znajdziesz w swojej skrzynce pocztowej.
Jeśli chcesz przesłać swoje zdjęcia, musisz założyć konto. Zajmuje to tylko 1 minutę i jest całkowicie darmowe.
La Perousaz! Plan zakładał, że obszar ten stanie się ośrodkiem narciarskim. Według mieszkańców Le Thyl, przyznany budżet został pochłonięty przez organizację Igrzysk Olimpijskich w 1992 roku. Pozostał więc tylko ładny znak (patrz zdjęcie!).
Nie jest to szczególnie ekscytująca wspinaczka. Droga jest dość czysta. Wszystko jest między 6 a 8%. Towarzyszą nam drzewa, ale nie jest to prawdziwy las. Droga jest opustoszała. To główna atrakcja tej wspinaczki. Na górze uroczy mały domek i przyjemny widok na wysokie masywy. Ale nie ma w tym nic zapierającego dech w piersiach. Wolałem wspinaczkę do Le Thyl, gdzie można zobaczyć prawdziwą wioskę. Tutaj kończy się przed znakiem podsumowującym przerwany projekt.
Uwaga: ścieżka jest dalej szutrowa.
La Perousaz ! Il était prévu que ce lieu devienne une station de ski. Selon les habitants du Thyl, le budget alloué a été avalé par l’organisation des JO de 1992. Alors, il ne reste qu’une jolie pancarte (cf photo !).
Ce n’est pas une montée particulièrement excitante. La route est plutôt propre. Tout se passe entre 6 et 8%. Des arbres nous accompagnent, mais ce n’est pas la vraie forêt. La route est déserte. Voilà le principal attrait de cette ascension. Là-haut, une mignonne petite maison et une vue plaisante sur les hauts massifs. Mais, rien de stupéfiant. J’ai préféré la montée vers Le Thyl, qui, elle, offre la découverte d’un vrai village. Ici, on finit devant une pancarte qui résume un projet avorté.
A noter : le chemin se poursuit sur un mode gravel.
Przełęcz, która pozwala kontynuować wspinaczkę po Col de Beaune, droga jest dobra i bardzo mało używana, ponieważ na szczycie jest cul de sac. Miał to być ośrodek narciarski, ale nic nie zostało zrobione, ale droga jest przyjemna.
Col qui permet de continuer à grimper après le col de beaune, la route est bonne et très peu fréquentée car c est un cul de sac en haut. Celà devait être une station de ski mais il n'y a rien eu de réalisé, mais cette route est agréable
| 7 km/h | 01:44:21 |
| 11 km/h | 01:06:24 |
| 15 km/h | 00:48:42 |
| 19 km/h | 00:38:26 |
Ta strona jest lepsza w aplikacji