Laarsenberg z Laareind

Zjeżdżałem z niej wiele razy wcześniej, tym razem od drugiej strony jako wspinaczka. A potem też jest bardzo przyjemnie, przyroda wokół jest cudowna i naprawdę czujesz wspinaczkę, mimo że oczywiście nie jest to trudna wspinaczka. Tylko psy... to też mi przeszkadzało.

Przyjemny podjazd najpierw asfaltową drogą, a następnie wąską asfaltową ścieżką rowerową przez las. Ścieżka rowerowa czasami przecina nieutwardzoną leśną drogę biegnącą równolegle do niej, więc na ścieżce może znajdować się piasek, ale nadal nadaje się do jazdy. Kilka zachwycających zakrętów dodaje dodatkowego uroku. Należy uważać na nadjeżdżające pojazdy, pieszych i bezpańskie psy.

Dość trudna wspinaczka jak na holenderskie standardy. Ścieżka rowerowa jest nieco wyboista, ale całkiem do pokonania. W weekend jednak zajęta przez innych użytkowników dróg.

Ta ścieżka rowerowa prowadzi przez piękny zalesiony teren. Niestety, jakość nawierzchni drogi jest słaba. W pewnym momencie ścieżka przecięła polną drogę, tutaj ścieżka była w tak złym stanie, że musiałem zsiąść z konia. Jeśli chodzi o odczucia związane ze wspinaczką, to na pewno czujesz, że robisz jakieś metry wysokości. Przy okazji nie zauważyłem żadnych bezpańskich psów, ale oczywiście to migawki.

Specjalny podjazd wąską ścieżką rowerową wijącą się przez las i właściwie fajniejszy niż równoległy Grebbeberg.
Nawierzchnia dróg nie jest taka super i jakoś zawsze psy biegają luzem, ale to chyba tylko przypadek.