Pico Jaizkibel z Hondarribia

Wspinaczka jest tego warta! Trasa jest bardzo przyjemna, a miejscami można podziwiać widoki na morze.
Trudność jest daleka od ekstremalnej.
Ostatni kilometr, po opuszczeniu głównej drogi, prowadzi po bardzo nierównym asfalcie. Widoki i tak są warte objazdów w porównaniu z główną drogą.
Dodam, że Hondarribia jest również warta zatrzymania się w starych uliczkach na kilka krokietów.

Piękne widoki na ocean i Hendaye/Irun. Pierwsza połowa ma duży ruch samochodowy. Wspinaczka na ostatnią część w kierunku podnóża anteny jest zdecydowanie tego warta (orły dookoła)!

Na dole jest bardzo pięknie, a droga jest naprawdę dobra i piękna do wspinaczki. Szkoda, że chmury uniemożliwiły nam dotarcie do końca, ale przez całą drogę było bardzo przyjemnie!

Niestety chmury towarzyszyły mi podczas wspinaczki, która zakończyła się mgłą... Szkoda, bo widok przez całą drogę wyglądał wspaniale. Droga jest w porządku, jedyny trudny odcinek znajduje się na prostej po małym zjeździe, poza tym podjazd nie jest zbyt skomplikowany. Rozumiem, że jest to jeden z punktów obowiązkowych w regionie, więc dam mu 4 gwiazdki, dopóki nie będę miał wyraźnego widoku!

Przez chwilę poczułem się jak Bauke Mollema na tym pięknym podjeździe. Stromizna ciągle się zmienia, ale to czyni ją wymagającą. Zacząłem w San Sebastian i Hondarrabia była trudna do znalezienia na rowerze. Po zjeździe należy skręcić w prawo, przejechać około 1 km i dotrzeć do bardzo malowniczej wioski.

Niezła wspinaczka, wspaniałe widoki na Hendaye, San Sebastian i ocean. Przyjemna trasa

Niezły podjazd. Spodziewałem się, że będzie nieco trudniejszy, biorąc pod uwagę, jak dobrze jest wykorzystywany w vuelcie i classica SS, ale nie czułem zbyt dużego bólu 😀

Wspaniała wspinaczka na Jaizkibel, z pierwszym odcinkiem, który naprawdę rozrusza nogi, a następnie krótkim zjazdem przed pokonaniem najtrudniejszej części 3-kilometrowego podjazdu. Ostatni kilometr jest bardziej dostępny.

Nie powinieneś zbytnio ufać profilowi, ponieważ początek jest trudny, jeśli wcześniej nie robiłeś żadnych km! Potem idzie już samo z nawet niewielkim zjazdem przed atakiem 500m bardzo stromym i 1 km w okolicach 8-9％. Końcówka jest trudna, ale można dość łatwo przyspieszyć. Bardzo ładna sceneria przez większość wspinaczki. Nie potrzebujesz żadnego szczególnego treningu, aby wspiąć się na tę dość przystępną przełęcz!

Spokojny początek do kościoła, potem trochę tempa i ostatnie kilometry dość strome. Przy dobrej pogodzie bardzo ładne widoki. W weekendy może być trochę tłoczno.

Przyjemna wspinaczka na szczyt Jaizkibel z pięknymi widokami (trzeba mieć szczęście i nie mieć chmur ani mgły, które są tu dość powszechne). Najpierw wspinamy się do Guadalupeko z kościołem, z widokiem na Pireneje, Francję i Hondarribię. Przekraczamy tu przełęcz, schodzimy nieco w dół i wspinamy się po stronie morza aż do przełęczy. Tuż przed przełęczą Jaizkibel skręcamy w lewo w ślepą drogę na szczyt z wieżami komunikacyjnymi. Droga kończy się przy ogrodzeniu, na końcu którego znajduje się sporo kup. Tutaj można podziwiać naprawdę piękne widoki, z wyjątkiem południa (droga po prostu nie prowadzi na prawdziwy szczyt). Większa część wspinaczki to szeroka droga, na której może być duży ruch turystyczny, więc lepiej jechać wcześnie lub późno. Dobra nawierzchnia drogi. Nigdzie nie jest naprawdę stromo.