4 r. 4.0 00:52:30 (14.9 km/h)
Zrobiłem tę wspinaczkę po raz pierwszy podczas wakacji na La Palmie, a tym samym moje pierwsze doświadczenie wspinaczkowe w górach. Więc weź moje doświadczenie ze wspinaczki z ziarnem soli, jeśli jesteś już bardziej doświadczony w kolarstwie górskim.
Tu na Climbfinderze podano, że wspinaczka na El Pilar od strony zachodniej zaczyna się już w El Paso, ale tak naprawdę wspinaczka zaczyna się 8 km od szczytu, gdy skręca się w prawo z głównej drogi (LP-3). Droga na start zdecydowanie nie jest płaska i stale się wznosi, ale w zależności od miejsca startu, możesz zacząć się wspinać już przed El Paso. Mój punkt startowy znajdował się z miasteczka Todoque, a dość mocno od początku droga wiodła na szczyt El Pilar. Dlatego, aby zachować jasność, uważam, że podjazd na El Pilar od 8 km do szczytu na mapie profilowej.
Kiedy w końcu skręcasz w prawo z ruchliwej i wznoszącej się głównej drogi (LP-3) na LP-301, naprawdę masz wrażenie, że zaczęła się prawdziwa wspinaczka. Od tego momentu ruch jest od razu dużo spokojniejszy i spotykasz tylko pojedyncze samochody. Natychmiast zmienia się też nawierzchnia drogi i to niestety nie na lepsze. Typowa ziarnista droga asfaltowa, która istnieje od jakiegoś czasu i w której można znaleźć pęknięcia i sporadyczne nierówności. Jeśli więc zjeżdżacie z tej samej strony, uważajcie na to! Początek wspinaczki jest jeszcze ładny i dość otwarty z twarzami skalnymi po lewej stronie. Po około dwóch kilometrach wchodzimy nagle w piękny sosnowy las i jesteśmy ładnie osłonięci od słońca. W pewnym momencie znów wychodzisz z lasu i nagle znajdujesz się na otwartym odcinku, gdzie widać pozostałości wulkaniczne i czarne wzgórza. Jeśli zrobisz krótki postój, będziesz miał wspaniałe widoki na kalderę w tle. Wspinaczka kontynuowana jest ponownie w przeważnie zalesionym otoczeniu. W końcu dociera się do dużego i rozległego pola namiotowego, w zasadzie jest to szczyt, ale prawdziwy szczyt (i miska Stravy) jest jeszcze dwa zakręty dalej.
Jak wskazuje zamieszczony tu profil, ostatnie 8 km nigdzie nie jest bardzo strome, a podjazd jest dość regularny. Są jednak krótsze odcinki, które są nieco bardziej strome i pikantne, a także fragmenty, w których miło jest się na chwilę zregenerować. Dla mnie była to więc idealna wspinaczka jako pierwsze wejście w góry. Dla doświadczonego wspinacza myślę, że jest to łatwe do zrobienia, a dla tych, którzy nie są tak doświadczeni, jest to bardzo odpowiednia wspinaczka. Jeśli chodzi o scenerię i widoki, które masz tu i tam podczas wspinaczki, to wspinaczka jest całkowicie tego warta! Jedyne minusy to umiarkowany lub słaby asfalt na niektórych odcinkach i być może brak poczucia zdobycia szczytu.
Deze beklimming als eerste gedaan tijdens mijn vakantie op La Palma, en daarbij mijn eerste klimervaring in de bergen. Dus neem mijn ervaring van de klim met een korreltje zout als je al meer ervaren bent met fietsen in de bergen.
Hier op Climbfinder begint de klim naar El Pilar vanaf de westkant al in El Paso, maar eigenlijk begint de klim echt op 8km van de top wanneer je rechts van de hoofdweg (LP-3) afslaat. De weg naar het begin is absoluut niet vlak en loopt continue omhoog, maar afhankelijk van je startpunt kan het zijn dat je voor El Paso al begonnen bent met klimmen. Mijn startpunt was vanuit het plaatsje Todoque, en vrijwel vanaf het begin is de weg omhoog gegaan tot aan de top van El Pilar. Dus om het overzichtelijk te houden beschouw ik de klim naar El Pilar vanaf 8km tot de top op het kaartje met het profiel.
Wanneer je eindelijk van de drukke en oplopende hoofdweg (LP-3) rechts afslaat naar de LP-301, krijg je echt het gevoel dat de echte klim is begonnen. Vanaf dan is het qua verkeer direct een heel stuk rustiger en kom je nog maar een enkele auto tegen. Het wegdek verandert ook gelijk, en helaas niet ten goede. Een typische korrelige asfaltweg die er al een tijd ligt en waarin de scheuren en zo nu en dan hobbels te vinden zijn. Mocht je vanaf dezelfde kant de afdaling pakken, pas hier dus voor op! Het begin van de klim is nog mooi en vrij open met rotswanden aan je linkerzijde. Na zo'n twee kilometer rijd je ineens een prachtig dennenbos in en ben je lekker beschut van de zon. Op een gegeven moment kom je weer het bos uit, en bevind je ineens op een open stuk waar je de vulkanische resten en zwarte heuvels kan zien. Mocht je een korte stop maken dan heb je in de achtergrond een prachtig uitzicht over de caldera. De klim vervolgt weer verder in vooral bosrijke omgeving. Uiteindelijk kom je uit bij een groot en uitgebreid kampeerterrein, in principe is dit de top, maar de echte top (en Strava kom) ligt nog twee bochten verder.
Zoals het profiel hier al aangeeft, zijn de laatste 8km nergens heel steil en loopt de klim vrij regelmatig. Toch zijn er kortere stukjes die iets steiler en pittiger zijn, en stukjes waar het even lekker bijkomen is. Voor mij was het daarom een ideale klim om als eerste klim in de bergen te doen. Voor de geoefende klimmer is deze denk ik makkelijk te doen, en voor wie nog niet zo ervaren is, is dit een zeer geschikte klim. Wat betreft de omgeving en uitzichten die je her en daar tijdens de klim hebt, is de klim helemaal de moeite waard! De enige minpuntjes zijn het matige tot slechte asfalt op sommige stukken en misschien het ontbrekende gevoel van een top te hebben bereikt.
Kontynuuj z Google
Kontynuuj z Facebook
Kontynuuj z Apple
