Duno

Przez dzielnicę mieszkalną, ale fajnie, przyjemnie i stromo po bruku.

Ciężki podjazd, który wydaje się nie mieć końca z powodu zakrętu. Kontynuując jazdę szutrową ścieżką, dotrzemy do płaskowyżu Duno z pięknym widokiem na dolny Ren.

Niezła wspinaczka (głównie ślepą uliczką) przez ładną dzielnicę mieszkalną Heveadorp. Sprawdź historię Heveadorp w Wikipedii.

Ten jest naprawdę stromy, nie zaczynaj zbyt szybko, bo czeka Cię jeszcze więcej ;-) Jeśli pojedziesz dalej, dotrzesz do nierównej szutrowej drogi. Jeżdżę bez dętek, więc nie stanowi to dla mnie problemu, ale należy o tym pamiętać, ponieważ ścieżka ciągnie się przez dłuższy czas.

Pikantna wspinaczka, która trwa dłużej, niż się początkowo spodziewasz. Niestety ślepy zaułek, chyba że lubisz nierówne leśne ścieżki, w którym to przypadku możesz jechać dalej. Po skręcie w lewo napotykasz bruk i napis "gladheid" i niestety nie jest to nieuzasadnione, ponieważ dalej pod górę było dość ślisko (ślizgające się tylne koło), mimo że od kilku dni było sucho i bardzo ciepło. Zjeżdżanie będzie więc musiało odbywać się ostrożnie. Z powodu śliskości jedna gwiazdka mniej.

Naprawdę jeden z tych podjazdów, gdzie na początku wlatujesz na asfalt i utrzymujesz dobry nastrój nawet po zakręcie i cegłach, dopóki nie zdasz sobie sprawy, że koniec jest naprawdę dużo bardziej stromy i wciąż masz 200 metrów do szczytu. Paskudna sprawa, niesamowicie trudna jak na ten grzbiet.