Col de la Couillole z Saint-Sauveur-sur-Tinée

Bardzo przyjemna wspinaczka, podczas której przez długi czas w oddali widać piękną wioskę Roubion. Wiemy, że to wciąż daleko i że jest jeszcze wiele wysokości do pokonania, jeśli weźmiemy tę wioskę jako punkt odniesienia.

Po Roubion musisz wspiąć się jeszcze 5 km, po czym jesteś na szczycie.
Ostatnie 5 km gonił mnie rój much, więc zacząłem pedałować trochę za mocno i nie mogłem już zbytnio cieszyć się wspinaczką.

Bardzo piękna wspinaczka po zboczach, które nie są trudne, ale stabilne. W dolnej części i przez całą drogę w dół Roubion może być bardzo gorąco. Wspiąłem się na Couillole w ramach długiej pętli i rozpocząłem wspinaczkę około 10 rano pod koniec czerwca. Strasznie gorąco, kanion w pierwszej połowie to miejscami piekarnik, można oddychać od 1500/1600 metrów w górę. Roubion to prawdziwy klejnot, jeśli się nie spieszysz, zatrzymaj się i wejdź do wioski, warto... i jest tam fontanna z bardzo świeżą wodą.

Podszedłem przez Gorges Cian (po prostu cudownie), ale zdecydowałem się zejść do St Sav Tinee - zejście jest dość techniczne, ale oszałamiające i masz przebłyski trasy przed sobą. Ale podejście z powrotem naprawdę mnie zaskoczyło: jest piękne, stabilne, praktycznie puste i pozwala zgadywać dzięki ciągle zmieniającym się widokom, scenerii i zwrotom akcji! Dużo lepiej niż się spodziewałem

Tour 2024 nadszedł i odszedł. Mają dobry gust.
Ten podjazd jest piękny i wystarczająco zróżnicowany. Nie za długi, nie za krótki, nie za bolesny, nie za łatwy. To dobry podjazd.
Można znaleźć swój rytm. Niektóre odcinki drogi zostały odnowione, bez wątpienia z myślą o Tour de France. Poza tym jest w bardzo dobrym stanie, ale na zjeździe nierówności są wyraźnie odczuwalne.
Czerwone skały, las, wioska Roubion na wzgórzu, wszelkiego rodzaju zakręty - wiele wspaniałych składników, które wyróżniają tę przełęcz.
Imponująca rzeźba roweru wykonana z gigantycznych ogniw łańcucha oznacza przełęcz. Co za wspaniały rower!
Zjazd jest zabójczy! A raczej absolutna radość! Trzeba pamiętać, że ostatnie cztery kilometry są techniczne i wyboiste.
Trzeba to zrobić! Oczywiście.

Z St Saveur de Tinee wspiąłem się na przełęcz. Płynna wspinaczka i bardzo spokojna pod względem ruchu i jazdy na rowerze (jechałem 9-9-2024).
Widoki są naprawdę wspaniałe i naliczyłem cztery krótkie tunele. Można wspaniale wjechać na tę górę, nie dając się wytrącić z rytmu przez duże różnice wysokości.
Po zdobyciu szczytu kontynuowaliśmy jazdę przez Beuil do Valberg. To również piękny odcinek z pięknymi, świecącymi alpejskimi łąkami. W Valberg można zjeść dobry posiłek lub napić się drinka na placu z wieloma restauracjami.

Spokojna, długa wspinaczka z pięknymi widokami. Szczyt jest pewnym zaskoczeniem, a potem jest łatwo, przyzwoicie/płasko do Beuil

Wspaniały podjazd, co prawda nawierzchnia nie jest najwyższej klasy, ale droga jest wąska i kręta, ruch bardzo mały, nachylenie ani zbyt łagodne, ani zbyt strome, a przede wszystkim stałe. Od tego momentu można utrzymać swoje tempo aż do szczytu. Gorąco polecam.

Co za fantastyczny, zielony wąwóz, przez który buja się w górę. Scenicznie jedna z atrakcji południowej Francji. Na szczęście nigdzie nie jest bardziej stromo niż 8％, więc można się rozejrzeć i pobawić, ale jest długo. I ciągłe! Stan nawierzchni dróg jest miejscami bardzo dobry, ale miejscami nieco gorszy. Należy uważać podczas burz z ulewnym deszczem. W takim razie masz tu sporo kamiennych odłamków! Na kol masz pompę wodną z lodowatą wodą. Warte dużych dywersji jak dla mnie.