Bernhard & Juliana

Ładny podjazd, który zaczyna się na źle ułożonych kostkach brukowych, a następnie przechodzi w ładny asfalt. W połowie trasy trasa lekko opada, aż do zakrętu w prawo, gdzie trzeba ponownie nieco podjechać, ale nie jest to już strome podejście. Znajduje się tam jednak skrzyżowanie z pierwszeństwem przejazdu o ograniczonej widoczności, które znacznie zmniejsza prędkość – musiałem się zatrzymać, aby przejść na drugą stronę. Trasa kończy się na ruchliwej ulicy Utrechtseweg.

Jeśli o mnie chodzi, po prostu nieco przyjemniejsza niż jej sąsiadka ze względu na (w porządku, choć nieco wyboistą) brukowaną drogę przez zielone otoczenie i nieco większe zróżnicowanie procentowe. Ale z drugiej strony, nie jest to warte dodatkowej gwiazdki. W ostatniej części trzeba uważać przy przekraczaniu głównej drogi, ale nie jest ona ruchliwa.

Podjazd ten jest bardzo podobny do swoich imienników pod względem nawierzchni. Samogłoski na Bernhardzie są tak wątpliwe, jak to tylko możliwe. Z kolei nawierzchnia drogi na Julianie jest o wiele ładniejsza. Poza tym nie oczekuj zbyt wiele od scenerii lub nachylenia.