Arosio z Gravesano

Ciężka wspinaczka, szczególnie na pierwszym kilometrze, wychodząc z lasu panorama całego obszaru Lugano.

Legendarna wspinaczka Sottoceneri. Najtrudniejsze odcinki napotkasz zaraz po opuszczeniu Gravesano i pod koniec wspinaczki. Spinki do włosów pozwalają czasem odpocząć nogom przez kilka metrów. Po dotarciu do Arosio można kontynuować jazdę przez piękne wioski Malcantone.

Wspinaczka z deflagracją. Bardzo mocno wystawiony na słońce i nie ma wody, wszystkie obecne fontanny są oznaczone jako niezdatne do picia. Imponujący widok na serpentynę zakrętów sprawia, że zdajesz sobie sprawę, co cię czeka. Nie wiem, czy to dobrze. Trzeba się powoli wspinać i tak z niezłym wysiłkiem.

Bardzo trudny zarówno pod górę, jak i w dół, ponieważ trzymasz się hamulców, wydaje mi się, że jest to również miejsce corocznych wyścigów rajdowych. Po pięciu minutach jesteś poza ruchem i wspinasz się w spokoju.

Naprawdę trudna wspinaczka z rodzaju tych, które nie dają wytchnienia. Zawsze znacznie powyżej 12％ należy podchodzić z dużym szacunkiem. Widok ostrych zakrętów z dołu do góry jest zniechęcający, więc najlepiej patrzeć przed siebie i nie przesadzać, w przeciwnym razie na pewno utkniesz. Dla ludzi takich jak ja, którzy są ciężcy, trzeba sobie z tym dobrze radzić i wymaga to dobrego treningu. Przynieś wodę, ponieważ różne fontanny nie nadają się do picia i nie ma nic innego. Latem jest wystawiony na działanie słońca.

Pomiędzy Varese i Lugano uważam, że jest to najbardziej wyczerpująca wspinaczka. Wystawiony na słońce w czerwcu, odcinek pod górę prawie nie pozwala usiąść. Ciągła dwucyfrowa wspinaczka. Po drodze kilka fontann z napojami, ale nie nadającymi się do picia. Tak stromo, że zatrzymanie się i ponowne ruszenie i tak byłoby bardzo trudne. Gorąco polecam, łatwo porównywalny z Mortirolo. Po dotarciu na szczyt zaleca się łagodną wspinaczkę do M miglieglia, a następnie w dół w kierunku Magliaso. Obowiązkowy punkt w okolicy

Bardzo ładna wspinaczka, w ciągu zaledwie kilku minut można uciec od zgiełku ruchu ulicznego i znaleźć się w bardzo relaksującym miejscu z wieloma uroczymi małymi wioskami.

Alpe de Huez z Lugano. Piękna wspinaczka z wieloma serpentynami. Niestety, kiedy tam byłem, panował duży ruch, ale poza tym gorąco polecam.