Alto de Azurki z Zestoa

Właściwie są to dwa podjazdy, które można też zrobić każdy osobno. W połączeniu dają one opisywaną tu rakietę dwustopniową. Pierwsza wspinaczka jest najtrudniejsza i najpiękniejsza, ale trasa też jest warta uwagi.
Jesteśmy w kraju Basków, więc odcinki 14-15％ są tylko jego częścią.

Estetycznie jest to bardzo ładna wspinaczka ze świetnymi widokami i pięknymi zielonymi krajobrazami. Kraj Basków jest bardzo zielony, co sprawia, że sceneria, jeśli mamy słoneczny dzień, jest godna podziwu.
Ta wspinaczka na Azurki to stok dla łydek i górnych partii nóg. Podjazd rozpoczyna się na wysokości około trzech kilometrów powyżej 10％ średniej. Choćby po to, by na chwilę się obudzić. Ta pierwsza część przebiega po dość wyboistym asfalcie. Żadnych dziur czy wybojów, bardziej jakby walec nie przejechał po powierzchni drogi. Po tym następuje zjazd, a potem znów zaczyna się trudna wspinaczka. Tutaj również gradienty przekraczają znacznie 10％. W drugiej części nawierzchnia drogi jest w porządku. Nie napotkałem żadnego ruchu poza stadem owiec.
Podejrzewam, że przejeżdża tędy Tour of the Basque Country, biorąc pod uwagę ilość nazwisk wymalowanych na nawierzchni drogi.
Niezła wspinaczka, ale jakże pikantna!