| Piękna sceneria |
| Ukryty klejnot |
| 27 serpentyn |
| #26 najtrudniejsze wzniesienie w regionie Piemont |
| #22 wzniesienia z największym przewyższeniem w regionie Piemont |
| #50 najdłuższe wzniesienie w regionie Piemont |
| #87 Średnio najbardziej strome wzniesienie w regionie Verbano-Cusio-Ossola |
Alpe San Bernardo z Domodossola to podjazd znajdujący się w regionie Verbano-Cusio-Ossola. Ma długość 17 km i pokonuje 1302 m przewyższenia ze średnim nachyleniem 7.6%, co daje wynik trudności 1157. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 1624 m nad poziomem morza. Użytkownicy Climbfinder opublikowali 3 recenzje tego podjazdu i zamieścili 8 zdjęcia.
Nazwy dróg: Via di Vittorio, Frazione Messasca, Via Cavallini & Frazione San Lorenzo
4.0 przez CesareGTo jest automatyczne tłumaczenie treści oryginalnie opublikowanej po włosku.Ta wspinaczka jest bardzo wymagająca, pierwsze 4 km można pedałować, a po minięciu drugiego mostu zaczyna się wspinaczka, a w pierwszej bardzo stromej części jest wspinaczka, która przechodzi przez wioskę Fonti, potem jest kilka zakrętów, które prowadzą do San Lorenzo, a następnie do mostu Germagno, gdzie można odpocząć, po czym wspina się znacznie bardziej, aw Vercengio jest najbardziej stroma część i nie wszystkie zakręty pomagają oddychać, ale wspinaczka jest bardzo p... więcej
Witamy! Jeśli chcesz się czymś podzielić koniecznie aktywuj Twoje konto. Mail weryfikacyjny znajdziesz w swojej skrzynce pocztowej.
Jeśli chcesz przesłać swoje zdjęcia, musisz założyć konto. Zajmuje to tylko 1 minutę i jest całkowicie darmowe.
Ta wspinaczka była dla mnie sporym odkryciem. Chociaż często odwiedzam Ossolę, zawsze słyszałem o Devero, Domobianca, Formazza itp. Droga natychmiast wchodzi w gęsty las w dzikiej i niestety dość opuszczonej dolinie. Zapewnia to jednak duży spokój i niewielki ruch. Początkowo nachylenia są znośne, zwłaszcza w górę do Bognanco Terme, a następnie zaczynają się przesuwać w kierunku 7 i więcej %, aż dotrzemy do wioski San Lorenzo (1000 m n.p.m.), gdzie znajduje się ładna mała fontanna. Stamtąd pozostały przyrost wysokości to dobre 600 m na około 7 km. Rachunki wkrótce się skończą: droga stale zbliża się do dwucyfrowych wartości! W rzeczywistości, szczególnie za Vercengio, jest najtrudniejszy odcinek, a droga jest w najgorszym stanie, mimo że jest praktyczna dla rowerów wyścigowych. Widok na dolinę otoczoną przyrodą jest przyjemny. Naprawdę dużo walczyłem (być może Canobbina w moich nogach też nie pomogła)
Questa salita è stata proprio una bella scoperta. Nonostante frequenti molto l'Ossola, avevo sempre sentito parlare del Devero, di Domobianca, della Formazza ecc... La strada si addentra da subito in un fitto bosco in una valle selvaggia e purtroppo abbastanza abbandonata. Questo però fa si che ci sia una grande pace e poco traffico. Inizialmente le pendenze sono sopportabili specialmente fino a Bognanco Terme, poi iniziano a spostarsi verso il 7 e oltre % fino ad arrivare alla frazione di San Lorenzo (1000m altitudine) dove c'è una bella fontanella. Da lì il guadagno di quota rimanente è ben 600m in circa 7km. I conti sono presto fatti: la strada è stabilmente vicina alla doppia cifra! Infatti specialmente dopo Vercengio c'è il tratto più duro e con la strada in condizioni peggiori seppur ben praticabile da bici da corsa. La vista è piacevole su una valle immersa nella natura. Ho davvero faticato tantissimo (forse anche x la Canobbina nelle gambe non mi ha aiutato)
Ta wspinaczka jest bardzo wymagająca, pierwsze 4 km można pedałować, a po minięciu drugiego mostu zaczyna się wspinaczka, a w pierwszej bardzo stromej części jest wspinaczka, która przechodzi przez wioskę Fonti, potem jest kilka zakrętów, które prowadzą do San Lorenzo, a następnie do mostu Germagno, gdzie można odpocząć, po czym wspina się znacznie bardziej, aw Vercengio jest najbardziej stroma część i nie wszystkie zakręty pomagają oddychać, ale wspinaczka jest bardzo przyjemna z umiarkowanym ruchem i panoramicznym widokiem.
Na szczycie znajduje się mały kościół i stoły z fontanną do picia. Niestety schronisko znajduje się 500 metrów w dół po polnej drodze, więc nie mogliśmy tam pojechać, ale na trasie jest wiele fontann do picia, zwłaszcza w wioskach.
Jedną z wad tego podjazdu jest bardzo kiepski asfalt na całej trasie, szczególnie na ostatnich 5 km.
Bardzo podobała mi się ta wspinaczka i polecam ją zrobić wiosną lub jesienią lub wczesnym rankiem latem, ponieważ słońce w pierwszej części, gdzie dolina jest wąska, nigdy nie ma wiatru, więc jest bardzo gorąco, więc w najgorętszych godzinach letnich dni nie jest to zbyt przyjemne.
Questa salita è molto impegnativa, i primi 4 Km sono pedalabili, e, dopo aver superato il secondo ponte inizia a salire, e, nel primo pezzo molto ripido è lo strappo che passa nel paese di Fonti, poi ci sono alcuni tornanti che portano a San Lorenzo, e poi al ponte di Germagno dove li si rifiata, dopo sale molto di più e a Vercengio c'è il pezzo più ripido e non tutti i tornanti aiutano a respirare, però salita molto gradevole con traffico moderato e una vista panoramica.
Una volta arrivati in cima c'è una chiesetta, e dei tavoli con una fontanella, purtroppo il rifugio si trova a 500m di discesa su sterrato quindi non ci siamo potuti andare, però sul percorso, in particolar modo nei paesi sono presenti molte fontanelle.
Una pecca di questa salita è il pessimo asfalto su tutto il percorso specialmente negli ultimi 5Km.
Questa salita mi è piaciuta molto, e, consiglio di farla o in primavera o in autunno o le mattine presto d'estate a causa del sole nel primo pezzo dove la valle e stretta non c'è mai vento, quindi fa molto caldo, perciò nelle ore più calde delle giornate estive non è molto piacevole.
Jest naprawdę wymagający, moim zdaniem jeden z najtrudniejszych w okolicy. Po małym wiadukcie nad Granigą droga nie daje chwili wytchnienia aż do samego szczytu!
Zazwyczaj ruch nad Bognanco jest niewielki, ale w letnie weekendy może być tłoczno: z San Bernardo kilka ścieżek prowadzi do górnej doliny, która jest popularnym celem podróży.
Często prowadzone są tam prace drogowe, więc jakość asfaltu może być miejscami bardzo słaba.
Dla zaangażowania i scenerii jednak absolutnie warto!
Polecam zadzwonić do schroniska San Bernardo i zapytać, czy jest otwarte, w przeciwnym razie trzeba iść dalej do schroniska Dosso (droga asfaltowa, ale bardzo trudna!) lub zejść ponownie do Granigi.
E' veramente impegnativa, a mio avviso una delle più dure nei dintorni. Dopo il piccolo viadotto sopra Graniga la strada non dà un attimo di respiro fino in cima!
Di solito sopra Bognanco il traffico è scarso, ma nei fine settimana estivi può diventare intenso: da San Bernardo partono diversi sentieri verso l'alta valle che è una meta molto frequentata.
Ci sono spesso lavori sulla strada, quindi la qualità dell'asfalto in alcuni punti può diventare molto scadente.
Per impegno e paesaggio comunque merita assolutamente!
Consiglio di chiamare il rifugio San Bernardo per chiedere se è aperto, altrimenti bisogna proseguire per il rifugio Dosso (strada asfaltata ma durissima!) oppure scendere di nuovo a Graniga.
| 7 km/h | 02:25:55 |
| 11 km/h | 01:32:51 |
| 15 km/h | 01:08:05 |
| 19 km/h | 00:53:45 |
Ta strona jest lepsza w aplikacji