Alpe Devero z Baceno

Podjazd zrobiony w bardzo gorącą letnią niedzielę. Niebagatelnym warunkiem jest 1) to, że dolina jest bardzo zacieniona, więc rano można odetchnąć 2) dość ciągły ruch uliczny, intensywny, ale niezbyt dokuczliwy. Wyobrażam sobie, że w tygodniu to zupełnie inna historia. Podjazd zaczyna się ostro w Baceno, po czym łagodnieje na kilku kilometrach. Od momentu przekroczenia mostu podjazd daje znacznie mniej szans na odpoczynek. Nawierzchnia drogi jest w sumie więcej niż akceptowalna, jeśli weźmiemy pod uwagę górską dolinę. Z wyjątkiem pierwszego tunelu, który jest słabo oświetlony i w złym stanie. Oświetlenie przednie jest również wysoce zalecane. Wodospady i spokój doliny po przyjeździe są warte wspinaczki. Na szczycie nie zauważyłem żadnych fontann ani barów, do których można dojechać rowerem.

Zapierająca dech w piersiach wspinaczka! Najpierw przez urocze wioski Baceno i Croveo z tradycyjnymi domami i pięknymi kościołami. Następnie od Goglio teren staje się bardziej dramatyczny, a droga bardziej stroma.

Tutaj napotykamy ponad półkilometrowy tunel, który wygląda bardziej jak jaskinia. Wewnątrz znajdują się światła, ale są one daleko od siebie, więc są też ciemne miejsca. Tunel ma również znacznie ponad 10％, a nawierzchnia drogi jest nierówna, z wodą płynącą po drodze, mimo że od jakiegoś czasu nie padało.

Za tunelem po lewej stronie znajduje się piękny wodospad. Po naprawdę stromym odcinku (prawdopodobnie 18,5％) docieramy do kolejnego tunelu. Ten jest krótki i płaski, więc po wejściu widać jego koniec.

Po kilku zakrętach dociera się do parkingu Alpe Devero. Otwiera się tam bardzo ładna, szeroka równina, na której znajduje się ośrodek narciarski z kilkoma hotelami i barem.