Zeinisjoch vanuit Partenen

Onderstaande ervaringen kloppen volledig. Een mooie doch erg steile klim, die meermaals moeiteloos boven de 15％ gaat. Helaas de beklimming gedaan in druilerige omstandigheden, wat de schoonheid van de omgeving toch in een ander perspectief plaatst. Op de top vind je de prachtige Stausee Kops met een fraaie stuwdam. In combinatie met de Silvretta Hochalpenstrasse vormt dit een uitzonderlijk fraaie en uitdagende route.

Ik kan me alleen maar aansluiten bij de woorden die hieronder gezegd zijn. Hoewel de percentages per 500 m al bijzonder hoog zijn, gaat het op sommige stukken nóg steiler omhoog. Per 100 m komt het percentage volgens mij meermaals boven de 15％, waardoor je telkens opnieuw aan moet zetten met benen die al vollopen. Prachtige klim door het bos wel!

Wat een uitdaging!

Een zeer smal maar goed onderhouden weggetje waar alleen de locals met een auto mogen rijden (maar goed dat er geen toeristen komen met een auto want je kunt nergens met 2 auto’s passeren). Ik kwam alleen E-bikers tegen die afdaalden, geen enkele fietser die omhoog ging!
Als je eenmaal op de top bent heb je een mooie uitkijk over de Stausee en het skigebied van Galtur. Voor een welverdiende kop koffie zou ik iets verderop naar ‘Weiberhimml’ gaan, nette tent een ook een mooi uitzicht.
Alles wat in de 1e review wordt beschreven kan ik onderstrepen. Het vlakke stuk op 1500m heb je nodig om te herstellen maar voor je het weet begint de ellende alweer. Mooie hobby!
Wat een ontdekking is deze Montafon regio. De Garfrescha is zwaar, Silbertal is pittig en de statistieken van deze klim liegen er niet om (al wordt de klim gerekend vanuit het dorp Partenen maar eigenlijk begint het klimmen pas na de tolpoortjes en in de 2e bocht sla je linksaf richting jouw marteling). succes!

Deze (relatief korte) monsterklim in 2020 gereden als onderdeel van het Rondje Bielerhohe vanuit Kappl. Vanaf Partenen neem je de afslag richting Kops Stausee. De klim over een smalle maar mooie asfaltweg begint gelijk in de dubbele cijfers. Je rijdt door het bos om uiteindelijk over een vlakte te rijden waar je even een fantastisch uitzicht hebt op de omringende bergen. Nadat je enkele berghutjes bent gepasseerd nader je de grote muur van de Kops Stausee. En daar wordt de beklimming een ware beproeving. Met percentages altijd boven de 10％ en af en toe richting de 20％ is dit één van de zwaarste beklimmingen die ik ooit gereden heb. Na enkele haarspeldbochten kom je op de parkeerplaats en zit je uitdaging erop. Even bijtanken bij het stuwmeer en afdalen richting Galtur of rechtsom weer de Silvrette Hochalpenstrasse op.