Tips in de buurt
| 8 haarspeldbochten |
| #73 zwaarste beklimming van La Maurienne |
| #78 meeste hoogtemeters van La Maurienne |
| #81 langste beklimming van La Maurienne |
| #27 gemiddeld steilste beklimming van Savoie |
Le Solliat vanuit Epièrre is een klim in de regio La Maurienne. De klim is 3 km lang en overbrugt 274 m stijging met een gemiddeld stijgingspercentage van 9%, wat resulteert in een moeilijkheidsgraad van 281. De top van de klim bevindt zich op 641 m boven zeeniveau. Climbfinder-gebruikers deelden 2 reviews over deze klim en uploadden 3 foto's.
2.0 door EliotW36Dit is een automatische vertaling, de originele taal is: Frans.Een mooie klim met een prachtig uitzicht op de vallei bij aankomst. De klim is rustig en over het algemeen autovrij.... lees verder
Welkom! Activeer je account als je wilt reageren op onze website. Je hebt een verificatie e-mail in je inbox.
Als je foto's wilt uploaden, maak dan een account aan. Het duurt maar 1 minuut en het is helemaal gratis.
Doorgaan met Google
Doorgaan met Facebook
Doorgaan met Apple
Aanmelden met e-mail
Een mooie klim met een prachtig uitzicht op de vallei bij aankomst. De klim is rustig en over het algemeen autovrij.
Belle montée avec un joli point de vue à l'arrivée sur la vallée. La montée est calme, généralement sans voitures.
Een klein lint van zeer schoon asfalt dat mooi kronkelt en gestaag klimt naar een dorp van 4 huizen. Let wel, het plukken van paddenstoelen en het verzamelen van slakken is hier aan regels gebonden!
Het is duidelijk dat deze weg verlaten is.
De inspanning is niet lang, maar het is een echt klimmetje.
Het grootste deel van de klim is in de schaduw. Hierboven is het landschap rustgevend: je kijkt uit op de top van de Lauzière met zijn mooie "kantelen".
Un minuscule ruban de macadam très propre qui serpente joliment et grimpe de manière soutenue jusqu’à un village de 4 maisons. Attention, ici, la cueillette des champignons et le ramassage des escargots sont dûment réglementés !
Le panneau trône fièrement depuis 1977.
Évidemment, cette route est déserte.
L’effort n’est pas long, mais c’est une vraie petite côte, avec notamment un passage à plus de 16%.
Une ascension principalement ombragée. Là-haut, le paysage est apaisant : on est face au pic de la Lauzière accompagné de ses jolies « crénelures ».
Il n’y a pas encore si longtemps, c’était un petit glacier !
Le Critérium du Dauphiné a récemment emprunté cette ascension.
| 7 km/u | 00:25:58 |
| 11 km/u | 00:16:31 |
| 15 km/u | 00:12:07 |
| 19 km/u | 00:09:34 |
Deze pagina is beter in de app
