Pico do Arieiro vanuit Água de Pena

Wat een lood- maar dan ook echt loodzware beklimming is dit! Ik heb al veel van de bekendste en zwaarste beklimmingen in Europa gedaan - Galibier, Stelvio, Portet, Mortirolo - maar deze klim is echt nergens mee te vergelijken. Laat je niet voor de gek houden door het feit dat andere beklimmingen van de Pico do Areeiro nóg steiler zijn: deze klim is echt ongenadig steil. Met mijn 82 kilo en 36/34 bergverzetje op mijn huurfiets moest ik echt kilometerslang stoempen met een cadans van onder de 60 rotaties per minuut. De klim is ook nog eens heel onregelmatig, dus je fietscomputer schiet van 5％ naar 20％ en je komt nooit lekker in een ritme. Zelfs in de op papier "vlakkere" laatste 10 kilometer tik je tussen korte stukken afdaling nog regelmatig de dubbele cijfers aan. Zelf was ik op dat moment al zo gesloopt dat er van lekker omhoog bollen geen enkele sprake meer was. Enige meevaller is dat het middenstuk tussen de bomen ligt, waardoor je daar (als je een beetje op tijd begint) redelijk wat schaduw kunt pakken. Het wegdek was op korte stroken na in goede staat, en het verkeer was tot de laatste 6 kilometer welhaast niet-bestaand. Echt een unieke klim om trots op te zijn om te hebben geslecht, maar tenzij je een vedergewicht bent moet je rekening houden met een urenlange uitputtingsslag op een onmogelijk lage cadans. Voor de daalliefhebbers is de afdaling richting Monte overigens een absolute aanrader: breed, overzichtelijk, gloednieuw asfalt en weinig verkeer.