Passo Valles vanuit Paneveggio

Een korte maar pittige klim, aanzienlijk rustiger dan de Passo Rolle. Start direct bij de splitsing, waar je linksaf slaat. Het eerste gedeelte loopt langs een prachtig bergstroompje en is goed te doen met milde stijgingspercentages. Na ongeveer 3 kilometer volgt een lang, recht stuk met constante hellingen rond de 10％. De omgeving is bergachtig en groen, met een rustige, natuurlijke sfeer. In het laatste deel volgen nog enkele haarspeldbochten voordat het plateau bovenop wordt bereikt. De weg is goed geasfalteerd en overzichtelijk. Boven zijn beperkte voorzieningen, maar wel mogelijkheden om iets te eten of te drinken.

Passo Valles, mijn eerste klim van de dag en de start is samen met de Passo Rolle. Na de kruising rol je relaxed door het bos naar boven. De beek spoelt al het smeltwater naar beneden en het zingen van het water blijft rustgevend. De klim is erg bosrijk en in de ochtend en namiddag dus wat schaduw. Als de zon hoog staat in de zomer brand je zomaar van je fiets. Iets wat ik in de klim van de andere kant heb ondervonden.
Als je terugkijkt zie je in de verte de Marmolada met zijn eeuwige sneeuw.
Na een 3 tal kilometers gaat het feest pas beginnen, de klim is niet echt bekend maar als je hem bedwongen hebt vergeten je benen hem niet meer.
Hij wisselt de laatste 2.5 kilometer af tussen steil en steil!
Uitzicht heb je niet echt boven, je rijdt door het bosrijke deel van de Dolomieten en voor een echt mooi uitzicht had je rechts aan moeten houden naar de Passo Rolle.