Monte Generoso vanuit Mendrisio

Beklimming van gemiddelde moeilijkheidsgraad zonder extreme pieken maar altijd tussen 9 en 10％ je verlaat Mendrisio en gaat dan het bos in en reist parallel aan de spoorweg naar de top van de Genereuze Berg.

Afgezien van de eerste 500 meter is het een gemakkelijke klim. Heel weinig verkeer, veel bos dus het is niet te warm. Het asfalt is slecht voor de afdaling en er is echt geen uitzicht met een racefiets, maar het blijft een leuke klim.

Je bereikt de top van de Monte Generoso niet echt, maar stopt op ongeveer 1.200 meter boven zeeniveau waar een onverharde weg naar Bellavista met het tandradbaanstation begint. Een kleine geasfalteerde weg leidt naar een panoramische bergkam met uitzicht over de Mendrisiotto en de provincie Varese. De klim begint bij de rotonde in Via Industria (beklimming van de "acquafresca" gemaakt in de Wereldkampioenschappen Wielrennen 2008) en valt hard aan (meer dan 10％ tot de splitsing voor Salorino. In het gehucht verzachten de hellingen, maar zodra het stadje voorbij is, begint de klim weer met 7-8％ naar Somazzo. Na het verlaten van dit gehucht hebben we nog 7 km te gaan voor het einde van de klim, we gaan het bos in en bij de tandradbaan worden de hellingen hard (10-12％) voor aanzienlijke stukken. De klim blijft regelmatig hard, met een goed wegdek en vrij smalle stukken die het moeilijk maken om auto's in te halen. De helling wordt zachter in de laatste 300-400m aan het begin van de parkeerplaats. Er zijn verschillende fonteinen langs de route: 1 bij Somazzo in het eenrichtingsgedeelte dat wordt geregeld door verkeerslichten, 1 bij het treinstation en 1 min of meer halverwege de parkeerplaats op de top aan de rechterkant (voor wie bergop gaat). Verdienstelijke beklimming

Erg mooie klim met een harde start. Constante intensiteit tot aan de top zonder ritmepauzes. Asfalt verraderlijker bij de afdaling dan bij de beklimming. Op een feestdag gedaan, dus met redelijk veel verkeer.

Zware en lange klim. Je raakt nooit buiten adem. Het uitzicht op de top is afwezig. Je daalt af via dezelfde route.

De eerste vier haarspeldbochten laten je hartslag meteen stijgen en laten je buiten adem achter. Het middelste deel is berijdbaar, maar het stijgingspercentage daalt nooit onder de 8％ met veel stukken op 12/13％. Het bosgedeelte is erg gaaf, je kunt er je eigen tempo rijden.
Op de top moet je de racefiets dumpen en een stukje wandelen.

Een beklimming die je minstens één keer moet doen, hij verloopt vrij soepel met hellingen die de benen gespannen houden. Je begint in het dorp en langzaam word je ondergedompeld in het bos, ik raad aan om hem in de zomer 's ochtends te rijden (voor de koelte en om minder verkeer tegen te komen).
Het asfalt is goed onderhouden, er zijn enkele uitkijkpunten onderweg, maar over het algemeen is het panorama afwezig, je moet een onverharde omweg nemen om de belvedère te bereiken.