Côte de Fraiture

Je wordt beloond met een mooi uitzicht over de vallei. Daar moet je het eigenlijk voor doen :) Het begin en het stuk in het dorp zijn pittig, maar niet te gek. Tussendoor heb je tijd om bij te komen en op het laatst is het nog vals plat. Leuke beklimming maar er zijn leukere in de omgeving.

Fijne klim, vlak voor en na de spoorweg is het steil maar daarna vlakt het inderdaad een tijdje af. Het steile stuk in het dorp bleef wel langer doorgaan dan ik had verwacht, maar wanneer je de kerk ziet ben je bijna aan het eind van het zwaarste deel. Na het dorp stelt de klim niet veel meer voor.

Eerste deel van de klim tussen huizen en bos met af en toe een doorkijkje richting Pont-de-Sçay is steiler, dan worden de percentages makkelijker en bij het dorpje Fraiture wordt het weer steiler. Na het dorpje zijn de uitzichten het mooist over de vallei van de Amblève, en is het klimmen ook voorbij. De naam geeft associaties met een vette, zwaar op de maag liggende klim, maar dat valt zeker mee. Verkeer valt zeker mee (goed alternatief voor de N633 door het dal), en asfalt prima om te klimmen. Recent nog gefietst tijdens een tocht langs de Amblève.

Côte de Fraiture. Klinkt leuk, is het veel minder. Je krijgt al snel het gevoel dat je net een grote met extra mayonaise ophebt. Je steekt de spoorweg over en neemt een scherpe bocht zodat je langs een mooie verticale (gneis?)wand rijdt. En daar begint de miserie. Eenmaal je voorbij een brede rechtse bocht bent, denk je misschien dat je het lastigste achter de rug hebt, maar dat valt lelijk tegen. Er komt nog een steil stuk dat blijft doorlopen tot je het dorpje min of meer uit bent. En dan volgt er nog een uitloper die langer is dan wat het profiel doet vermoeden. De klim heeft wel mooi asfalt en een leuk uitzicht boven op de kam.