Oud Vliegveld z Heesdonk

Podjazd jest bardzo spokojny, ale prowadzi przyjemną trasą z kilkoma zakrętami. Niestety beton jest w wielu miejscach popękany, co sprawia, że jest dość wyboisty. Odcinek za boczną drogą nie oferuje zbyt wiele, więc nie musisz jechać tym ostatnim odcinkiem tam i z powrotem.

Bardzo zła nawierzchnia. Nie jest też ładna.
Ominąłbym ten podjazd, chyba że chcesz go zaliczyć.

Jak mówi nam WouterDK poniżej, stan nawierzchni drogi jest naprawdę zły w niektórych miejscach (patrz zdjęcie). Trzeba jednak przyznać, że jest tu bardzo pięknie i cicho. Jeśli więc wybierasz się tu na własną rękę i nigdzie się nie spieszysz, nie krępuj się przejechać obok. Po prostu uważaj, gdzie jedziesz :) Podjazd kończy się przy bramie (chyba, że zjedzie się na szutrową ścieżkę w kierunku lasu), więc musiałem zawrócić kilkadziesiąt metrów, by kontynuować wędrówkę drogą Oudeheerweg-Ruiter.

Jest to dziwna wspinaczka, ponieważ jest fałszywie płaska prawie przez cały czas. Stan nawierzchni drogi w pierwszej części jest fatalny: wyboje, kawałki kostki brukowej, szczeliny między płytami betonowymi, ... Bardzo niebezpieczne, jeśli nie jest się ostrożnym. Im dalej w górę zbocza, tym sceneria staje się ładniejsza.