Moedermeule z Gelrode

Ładna, fałszywie płaska wspinaczka z Gelrode w kierunku Wezemaal. Przy przeciwnym wietrze trudno jest dostać się na szczyt.

Niezła wspinaczka. Zdecydowanie nie jest stromo. Jeśli nie przestaniesz pedałować, na pewno osiągniesz 30 na godzinę. Kiedy myślisz, że wspinaczka się skończyła, wjeżdżasz między pola, a jeśli wieje wiatr, może to być bardzo bolesne.

Płytkie wzniesienia, więc nie było to największe wyzwanie, a przy tylnym wietrze podjazd był ledwo zauważalny. Wciąż jest to przyjemna wspinaczka, ponieważ droga jest dość cicha, a krajobrazy bardzo ładne.

Fajna długa wspinaczka w miłej i spokojnej okolicy. Zawsze przejeżdżam obok niego, gdy jestem w okolicy.

Przechodzi tędy trasa rowerowa Svena Nysa, krótko za murem Wezemaal. Ta wspinaczka jest znacznie mniej stroma i dość długa, oferuje ładną oprawę.

Jeden z dłuższych podjazdów w Hagelandzie. Nigdy nie jest stromo, więc bardzo do zrobienia.
Piękna okolica (jedzie się przez tereny rolnicze), a u podnóża tej wspinaczki znajduje się brasserie.
W skrócie: wszystko, co potrzebne do złapania oddechu.

Ten jest do zrobienia. Nie robi się tak stromo i nie jest też zbyt długi. Ale zdecydowanie fajna dziurawa droga. A na szczycie trafia się do ładnego sadu z widokiem.
Dla tych, którzy wolą trochę bardziej stromo: weź Donkerstraat.

Nigdy nie jest stromy, ale długi, a na szczycie z pewnością zdradliwy, jeśli ma się wiatr w głowie. Czasem przejadą samochody'więc trzeba czasem ostro zwolnić, żeby przejść na wąskiej drodze.

Aby odetchnąć po ścianie wezemael. Cichy, piękny biegacz z szerokim widokiem na winnice. Na szczycie wiatr ma wolną rękę, co może sprawić, że wspinaczka będzie nieco trudniejsza.

Fajna dłuższa wspinaczka w Hagelandzie. Pierwszych kilku metrów w lesie zdecydowanie nie należy mylić, bo jeśli ma się pecha, to po jakichś 700 metrach wspinaczki, gdy wychodzi się z lasu, wiatr jest tuż przy nosie. A potem można tu dostać poważne żetony.

Rzeczywiście fajna wspinaczka, gdzie można sprintem wejść na duży płaskowyż. Czasami silny wiatr w głowę po wyjściu z pustej drogi i drzew. Ostroga jest dla mnie rozczarowująca, bo pierwsza część jest lepsza niż ostroga. Na szczycie rozpościera się piękny widok na Hageland i ciąg wzgórz. Bardzo ładne i spokojne drogi, szczególnie w dół przy ruchliwym zajeździe, trzeba uważać. Mój najlepszy czas to 2'33", ale to ze Stravy i zatrzymuje się po 680 metrach przy małej kapliczce na zakręcie pod kątem prostym. Bardzo polecam.

Fajna wspinaczka na dużą płytę lub jako rozgrzewka. Z przytulnej karczmy wspinasz się bardzo równo w zagłębieniu. To sprawia, że ta wspinaczka z widoku jest topperem. Na szczycie wchodzi się między drzewa owocowe, więc zdecydowanie warto wiosną. Jedź dalej w górę, segment strava jest jeszcze za zakrętem w lewo.