Col de Porte z Saint Laurent du Pont

Przyjemny podjazd o zróżnicowanym nachyleniu, szeroka, zacieniona droga przez 80% wzniesienia

Ostatni podjazd na mojej trasie. Bardzo podobał mi się początek, podążanie wzdłuż rzeki i przez skały. Było kilka trudności, ale było dość łatwo. Następnie płaskie miejsce o długości około 2 km. A potem znów zaczyna się wspinaczka i wtedy po około 150 km miałem trudności, głód był obecny i prawie nie było miejsca do odpoczynku, aby trochę zregenerować siły. Ostatnie 5 km to była ciężka sprawa.

Wspinaczka tą trasą na Col de Porte jest piękna. To, czego brakuje tej trasie pod względem widoków, nadrabia ona surową przyrodą. Pierwszy odcinek prowadzi przez wąwóz i jest trudny, ale piękny. Następnie mamy środkową sekcję z kilkoma kilometrami na 1 lub 2％. Finał ponownie osiąga kilka wyższych wartości procentowych z okazjonalnymi wartościami odstającymi. Na szczycie znajduje się kilka restauracji i kran do napełniania butelek z wodą. Nawierzchnia drogi na tej wspinaczce jest dobra, a na niektórych odcinkach nawet kruczoczarny i zupełnie nowy asfalt. Zjazd po stronie Grenoble jest wyboisty i pogarsza się im bliżej miasta.

Najpiękniejsza strona Col de Porte, trasa przez las, wzdłuż brzegu wody, ze skalnymi przejściami, polecam.

Za Diat wybieram małą drogę, która przechodzi przez St Hugues i dalej łączy się z drogą na przełęcz: jest spokojniej!

Bardzo fajna wspinaczka, ale zdecydowanie nie należy jej zaczynać bez przygotowania.
Procenty nie mają racji bytu. Kawałki ponad 10％ na szczególnie ostatnich kilometrach można się zdziwić.

Podjazd jest łatwy przez większą część, ale ostatnie kilka kilometrów jest dość skomplikowane! Jazda z góry nie jest zła, bo masz dobrą widoczność, więc możesz przewidzieć i trafić w swoje najlepsze kolce!