Muur van Wezemaal

Podjazd zaczyna się tuż przed zakrętem. Gdy skręcasz w górę, wciąż jesteś zaskoczony ścianą, którą widzisz przed sobą. Na szczęście dotarcie na szczyt nie zajmuje zbyt wiele czasu.

Muur van Wezemaal to krótka, ale okrutna ściana Hageland, na której wszystko rozstrzyga się w jednym ostrym zakręcie. Po łagodnym podbiegu wznosi się stromo na zakręcie, a następnie szybko spłaszcza się w kierunku dzielnicy mieszkalnej. Idealny do krótkiego, wybuchowego wysiłku lub treningu sprinterskiego.

Bardzo krótki, ale stromy podjazd. W rzeczywistości ma tylko 100 metrów, a potem się wypłaszcza. Można go pokonać sprintem za jednym zamachem. Upewnij się, że zmieniłeś bieg na długo przed zakrętem, w przeciwnym razie zatrzymasz się.

Stroma środkowa część to tak naprawdę cała wspinaczka. Choć jest krótki, można sobie na nim zrobić krzywdę! Po podjeździe przejeżdża się przez piękną i cichą dzielnicę mieszkalną z ładnymi domami i zielenią.

Przejechałem ten podjazd raz podczas trasy "De Hel van Het Hageland". Było to dość wcześnie na trasie, więc wielu rowerzystów wciąż jechało blisko siebie. Po ostrym zakręcie w prawo było jasne, że wielu rowerzystów nie widziało tej małej ściany, która pojawiła się za zakrętem.

Osobiście lubię takie małe murki. Stromy odcinek nie jest zbyt długi i można go pokonać jednym wysiłkiem, idealny do treningu sprintów pod górę.

Bardzo stromo na zakręcie, potem dobra jazda na rowerze i znowu w dół. Ci, którzy mają pieniądze do stracenia, mogą rozważyć odwiedzenie niektórych willi tutaj.

Doświadczyłem tej wspinaczki jako bardzo trudnej. Środkowy odcinek(ok. 200 metrów) jest bardzo stromy i stanowi prawdziwy kąsek dla łydek!Na szczęście szybko dociera się na szczyt i można cieszyć się zjazdem. Osobiście, ja nie
ale dla entuzjastów, nie wahaj się!

Podczas spokojnego rozbiegu w dzielnicy mieszkalnej można by się zastanawiać, gdzie ta "ściana" się ukrywa. Po ostrym skręcie w prawo przy białej willi, wkrótce stanie się dla Ciebie jasne.
Krótka, ale trudna wspinaczka, po wejściu na szczyt czeka nas bardzo długi zjazd.

Bardzo trudna wspinaczka, która zasługuje na swoją nazwę. Spokojny podbieg, ale za zakrętem w prawo wyskakuje ściana!

Jak wspomniano w jednym z komentarzy, jest to pierwszy podjazd na trasie rowerowej Sven Nys (jeśli startuje się z Centrum Rowerowego Sven Nys). I jeden z najbardziej stromych na całej trasie. Jednak szybko się ją podejmuje, jedynie ostry zakręt w prawo może być problemem. Na szczycie przechodzimy przez małe, przyjemne osiedle mieszkaniowe.

Bardzo łagodne podejście sugeruje, że wspinaczka nie jest duża. Kiedy jednak docierasz do zakrętu, pojawia się ściana: to naprawdę bardzo stromy odcinek (zwłaszcza jeśli chcesz jechać po wewnętrznej). Ale potem szybko staje się znowu znacznie mniej stromy. Mimo to bardzo ładna wspinaczka!

Lokalna wspinaczka do sprintu w górę. Ładna spokojna droga, która rzeczywiście staje się ścianą przy skręcie w prawo. Zalecane jest wykonanie skrętu na zewnątrz!

Dowiedziałem się w tym tygodniu, że jeśli weźmiesz wewnątrz przy skręcie w prawo do ściany, że wzniesie się 22％ ponad 15 metrów.

Krótka, ale stroma wspinaczka. Jest pierwszym podjazdem na 'Sven Nys Cycling route'. Podejście lekko pod górę, ale po minięciu zakrętu droga zaczyna się bardzo stromo wspinać. Nie sądzę, abyś miał wiele stromych podjazdów w Hagelandzie. Osobiście wolę wspinaczkę na Panoramalaan, która biegnie równolegle do tej wspinaczki.

Fajna wspinaczka którą zawsze robię w powrocie ( jest blisko miejsca zamieszkania ) bo środkowy odcinek jest ołowiany .
Nagle stajesz w miejscu , wspinaczka, która żyje do swojej nazwy w środkowej sekcji . Nie bardzo rozumieć, dlaczego uwzględniają ostatnie 300 m, bo jest płaskie. Można naprawdę połamać sobie nogi. Czasami robię serię tej wspinaczki jako przygotowanie, gdy jadę na rowerze na wakacje na południu Francji .