Alpe Pradecolo z Colmegna

Szczerze mówiąc, pokonałem go z Colmegny przez halucynującą Via Toretta, która wspina się do Agry bardzo stromo z bardzo trudnymi nachyleniami (nawet blisko 20％), oraz z Luino, który łączy się z drogą wspinającą się z Colmegny między Dumenza i Runo. Podjazd charakteryzuje się ostatnimi 7 km, kiedy po Due Cossani dojeżdża się do skrzyżowania z drogą, która wspina się na Alpe Pradecolo po prawej stronie. Od tego momentu rozpoczyna się bardzo wymagająca wspinaczka z nachyleniem co najmniej przez pierwsze 4,5 km nigdy poniżej 8％, a często i stale między 10 a 11％. Przez pierwsze kilka kilometrów droga jest całkowicie zanurzona w lesie i charakteryzuje się niekończącą się serią zakrętów z lusterkami, aby sprawdzić, kto zbliża się z naprzeciwka. Droga jest bardzo wąska i nie zawsze w idealnym stanie. Kiedy docieramy do Alpe Pianello, zatrzymujemy się na chwilę na kilkaset metrów, po czym wznawiamy stałą wspinaczkę w pobliżu klasztoru benedyktynów. Od tego miejsca do końca wspinaczki jest niewiele ponad 2 km wymagającego podjazdu do końca w pobliżu schroniska Campiglio, gdzie kończy się asfaltowa droga. Widok z tarasu schroniska/baru/restauracji jest wspaniały na jezioro Maggiore i Alpy aż do Monte Rosa. Dla tych, którzy chcieliby spróbować czegoś naprawdę ekstremalnego, polecam kontynuowanie jazdy do Curiglia, a następnie wspinaczkę na Alpone di Curiglia, wspinaczkę, której wyszukiwarka nie akceptuje, ponieważ jest zamknięta dla ruchu, ale jest wykonalna dla tych, którzy odważą się, nawet z BdC, przynajmniej do Sarona, po czym staje się źle utwardzoną ścieżką dla mułów. Z MTB możliwe jest ponowne dołączenie do Alpe Pradecolo.

Piękna wspinaczka, zdecydowanie trudna, ostatnie 6 km nie schodzi poniżej 9%. Widok na szczycie jest fantastyczny. Rozsądny asfalt, ale zjeżdżaj powoli ze względu na zakręty i wąską drogę. Bardzo mały ruch.

Rzeczywiście pięknie, bis!!! Wrócę. Odkryty przez przypadek, szczególnie podobał mi się ze względu na San Martino w nogach. Podjazd jest bardzo regularny i z licznymi zakrętami. Pierwsze dwa kilometry są malownicze, potem w lesie gubi się jezioro. Znajdujemy je ponownie na szczycie z zapierającym dech w piersiach widokiem. Super przyjazne i polecane schronisko na szczycie. Bardzo akceptowalny asfalt, licząc nieprzepuszczalne miejsce. Prawdopodobnie super do zrobienia latem!

Piękna wspinaczka z Colmegny, dość wymagająca od samego początku, na przemian z ciężkimi podjazdami i kilkoma przejściami, aby zrobić sobie przerwę. w pierwszej części przejeżdżasz przez kilka bardzo ładnych wiosek. ostatnie 7 km to zamiast tego las, z wieloma ostrymi zakrętami, średnie nachylenie jest wysokie, ale dość regularne, więc walczysz mniej niż się spodziewasz. ta część jest piękna. asfalt jest trochę zużyty, ale ruch jest prawie zerowy. na szczycie znajduje się schronisko, w którym można zjeść na tarasie ze spektakularnym widokiem na jezioro.

Ostatnie 7 km to strome podejście przez las. Ładny widok z Rifugio na szczycie

Jeden z najpiękniejszych podjazdów w regionie Varesotto, a być może w całej Insubrii. Po pięciu ulicach wspinasz się wąską leśną drogą z wąskimi zakrętami, niezbyt ruchliwą i nieco nieuporządkowaną. Widok z Pradecolo Elk jest wysublimowany.