Aardmansberg z Nieuw-Milligen

Prosta wspinaczka. Niezbyt stromy, więc można pedałować w górę całkiem sporo. Poza tym nic specjalnego

Jak wspomniano wcześniej, nudna prosta ścieżka rowerowa obok ruchliwej drogi wojewódzkiej. A żeby było jeszcze bardziej smutno, to 4 km brudnej, fałszywej płaskiej drogi. W pewnym momencie, gdy patrzysz przed siebie, myślisz, że już po wszystkim, ale wygląda na to, że jedziesz na spuszczonych oponach. Wskaźnik pokazał maksymalnie 3,5％ na krótkim odcinku, więc to nic, ale i tak jesteś zadowolony, kiedy docierasz na szczyt.

Nudna ścieżka rowerowa wzdłuż ruchliwej drogi (Amerfoortseweg). Na rondzie punkt gastronomiczny Nieuw Milligen.

On nie jest trudny, ale z powodu nudnego środowiska po prostu psychiczny thingy. Jeśli jesteś trochę wyszkolony to naprawdę nie musi to być problem

Martwa prosta droga ma zniekształcony obraz na podejściu. Ciągle myślę, że jadę w dół, kiedy w rzeczywistości jedzie się w górę fałszywym płaskim. Nie czujesz, że się wspinasz, dopóki nie dotrzesz do lewego zakrętu.

Bez wątpienia będzie to dobra "wspinaczka" (ahem) dla twoich interwałów. Ale do zwiedzania nie ma piłki. Bardzo frustrujące.

Bardzo długi podjazd po w dużej mierze martwej prostej (tak się siedzi) i bardzo ruchliwej drodze. Dopiero na zakręcie można mówić o odrobinie wspinaczki. Przyjemnie się schodzi przy okazji.

Pierwszej części właściwie nie można nazwać wspinaczką, od odcinka, na którym szeroka droga gruntowa skręca w lewo, zaczyna się niekończący się 3％ średni odcinek. Raz 'na szczycie' nie czuje się” tak naprawdę, że jest się gdzieś na szczycie drogi. Wszystkie przejeżdżające samochody'również nie czynią wspinaczki zbyt ładną. Zwijanie się w dół jest tu możliwe, jeśli idzie się w górę ładnie i mocno. Wspinaczka z Uddel jest o wiele przyjemniejsza, więc jeśli planujesz przejechać obok Nieuw-Milligen, zrobiłbym tę w górę i tę w dół.

Droga pod górę. Tytułowa wspinaczka jest zbyt zaszczytna dla tej ścieżki rowerowej jak dla mnie. To paskudnie zasysający odcinek asfaltu, można jechać bardzo dobrze połamany, ale nie ma poczucia zwycięstwa, gdy osiągnie się szczyt. Raczej objazd z Nieuw-Milligen na północ przez Uddel i osiągnięcie tego samego 'szczytu' ładną drogą przez las i wrzosowiska.

Długo, długo i długo. Czasami wiatr przeciw i wtedy jest to głównie długa wspinaczka. Nigdzie nie jest stromo, ale na pewno nie jest łatwo. Długa prosta droga, mało urozmaicona, ale i tak sporo wysokościowców, a po wejściu na szczyt można złapać 3 fajne zjazdy.

Straszny podjazd, jeśli w ogóle można mówić o podjeździe; kilometry 2/3 procentowej wspinaczki wzdłuż ruchliwej drogi przelotowej. Jak dla mnie można to przypiąć do predykatu "najbardziej irytująca wspinaczka w Nl". Wspinaczka z Uddel jest wtedy lepszą alternatywą, jest bardziej stroma i ma też ładne podejście od strony wrzosowisk.