1 j 5.0 00:25:45 (18.3 km/u)
Dit is een automatische vertaling, de originele taal is: Spaans.
Toon origineel
Een van die muren die ik graag eens beklim. Kort maar veeleisend, een van de moeilijkste. De waarheid is dat de korte afstand van 2,4 km als we het tellen tot aan het bord "Alto del Campello" dat is wat de klim zijn naam geeft en het moeilijk maakt. Na een korte afdaling bereiken we een "driesplitsing" waar we rechtdoor moeten gaan om nog 2,5 km te klimmen, wat eigenlijk de korte helling van Portitxol is, en als zodanig staat aangegeven.
Na het nemen van een kruispunt aan de rand van Vallada naderen we het dorp hermitage, eenmaal daar begint het feest met hellingen van ongeveer 18％ plotseling met hoefijzer bochten, waarvan de eerste aan de rechterkant.
Als we hier eenmaal overheen zijn en de benen al warm zijn, volgt een eeuwig recht stuk dat mentaal zwaar kan zijn, vooral op een zonnige dag, omdat de schaduw soms schaars is.
We komen weer in een gebied met hoefijzerbochten met slechts één langer recht stuk in het hele gebied. De waarheid is dat er geen uitgesproken landingen zijn, maar deze 2e km is een beetje "zachter", en samen met het feit dat we niet langer worden beïnvloed door de verrassingsfactor, wordt het draaglijker, vooral wetende dat we nog maar weinig hebben om naar de kroon te steken.
Het laatste stuk is rechter, en als je daar goed aankomt is het tijd om hard te duwen om te finishen met een goede smaak in je mond als je benen sterk zijn. Wees echter voorzichtig, want de helling is niet homogeen en wordt steiler en hoewel er maar één open bocht is, zie je het bord pas als je er bijna bovenop bent.
Zoals ik in het begin al zei, is dit gebied erg interessant, omdat je de keuze hebt om niet alleen de Portitxol te beklimmen, maar we hebben ook 2 mogelijke afdalingen, naar links de Paller-pas naar Aielo de Malferit en naar rechts het Bosquet naar Moixent, de laatste bijzonder mooi en schilderachtiger naar mijn mening.
Una de esas paredes que me gusta subir alguna vez. Corto pero exigente, de los duros. Lo cierto es que su corta distancia de 2,4km si lo contamos hasta el cartel de "Alto del Campello", que es lo que da nombre a la subida y la hace dura. Después, tras una corta bajada llegaríamos a un "tri cruce" donde deberíamos continuar recto para ascender 2,5 km más, que en realidad es la vertiente corta del Portitxol, y como tal está indicado.
Tras coger un cruce a las afueras de Vallada nos acercamos hasta la ermita del pueblo, una vez allí comienza la fiesta con pendientes rondando el 18％ de repente con curvas de herradura, la primera de ellas a derechas.
Una vez superado esto y con las piernas ya calientes, se nos viene encima una recta eterna que se puede hacer dura mentalmente, sobre todo en un día soleado ya que ahí la sombra escasea por momentos.
Nuevamente nos adentramos en otra zona de curvas de herradura con una única recta más larga en toda esa zona. Lo cierto es que no hay ningún descansillo pronunciado, pero este 2º km es un poco más "suave", y unido a que ya no nos afecta el factor sorpresa, se hace más llevadero, sobre todo sabiendo que nos queda poco para coronar.
El último tramo es más rectilíneo, y si llegas bien es el momento de apretar para acabar con buen sabor de boca si llegas con fuerza en las piernas. Eso sí, cuidado porque la pendiente no es homogénea y va agarrando más y aunque solo hay una curva abierta, eso te hace no ver el cartel hasta que casi lo tienes ya encima.
Como comentaba al inicio, es muy interesante esta zona, porque tienes para elegir, no solo subiendo el Portitxol, sino que tenemos 2 descensos posibles, a la izquierda el puerto del Paller hasta Aielo de Malferit y a la derecha el del Bosquet hacia Moixent, este último especialmente bonito y más pintoresco en mi opinión.
Doorgaan met Google
Doorgaan met Facebook
Doorgaan met Apple
