Muur van Heikant

Bij het aanrijden naar de klim zie je al heel wat bomen op een heuvel, het gehucht Heikant.
In het begin moet je een heel smal straatje in, dat je bijna voorbijrijdt.
Het eerste gedeelte van de klim is heel wat draaien en keren. Dan nog wat afdaling. Dit eerste gedeelte vind ik niet echt bij de klim horen.
Dan rijd je links de Holleweg in. Een rustig wegje bestaande uit goed liggende klinkers in een villawijk. Je rijdt de hele tijd onder de bladeren van de bomen.
Eerste gedeelte van de Holleweg gaat gestaag omhoog. Aan het kruispunt neem je dan verder de Holleweg. Daar zie je in de verte de top liggen met nog een serieuze knik.
Ik was al redelijk voluit gegaan op het eerste gedeelte en kreeg het heel moeilijk op dit laatste stuk. Maar nergens te steil zodat je stilvalt. Na die steilste knik komt er nog een klein knikje en dan was ik blij dat ik boven was.

Op zich geen echt moeilijke helling. "Muur" is zeker overdreven, zeker in vergelijking met andere "muren" zoals de "Muur van Wezemaal" in de buurt.

De aanloop via een smalle beboste steeg is zeer rustig, je komt er amper tot geen verkeer tegen. Het wegdek is goed, maar op sommige plaatsen hebben ze grote (afwaterings)roosters dwars over de weg ingeplant. Uitkijken is hier de boodschap, want een lekke band kan je hier wel eens onaangenaam verrassen.

Het laatste stuk van de klim is steil, maar de term "muur" is eerder genereus.

Leuk om eens te doen en de laatste 150 m zijn een echte muur. Het is soms een laatste ommetje dat ik maak in de terugweg als ik bijna thuis ben voor wat extra hoogtemeters te maken.
De weg is afwisselend smal en wat breder .