Chene Fleurette

Voorwaar een paradijselijke helling, die met traagheid dient te worden gedegusteerd. Wie meent op snelheid de secundaire weg te moeten verlaten om met een bonus de eerste steile hectometers aan te vallen, en geen flukse jump in huis heeft, zal simpelweg tot stilstand worden gedwongen door het verraderlijke gootje dat de voet van de helling markeert. Alsof de “Chêne Fleurette” je maant tot een eerbiedige buiging voor het oude spoorwegviaduct dat vanuit het niets als een majestueuze ingangspoort tussen de bomen oprijst. Nauwelijks bekomen van de schrik van het gootje en de schoonheid van het viaduct, steigert het weggetje als een ranke hengst omhoog aan percentages waarvoor men twee cijfers vandoen heeft. Als kers op de taart krijg je na circa 700 meter twee haarspeldbochten cadeau. Laat je niet verleiden om bij de tweede haarspeldbocht plaats te nemen op het pittoreske bankje, want vanaf hier is het ergste wel geleden. De resterende kilometer is het genieten aan gematigde percentages, in een verlaten woud waar alleen het eigen gekreun de stilte doorbreekt. Schrik niet als je, zoals ondergetekende, op de top een hert treft dat bedaard uw exploten gadeslaat. (waarneming op 30/06/2021)