Cycling route Cinglé du Mont Ventoux

Personally mapped out and verified by climbfinder!
easiest
easier
tougher
toughest
Show routes nearby
135.5km
distance
4420m
total ascent
65.4km
uphill
3
climbs

Starting point Starting point: Bédoin. However, you can start anywhere along the route.

Cinglé du Mont Ventoux is a 135.5 kilometer bicycle route with a total ascent of 4420 meters. 65.4 kilometers of the tour are uphill. There are 3 official climbs on the route. Climbfinder users shared 12 reviews of this route and uploaded 19 photos.

Climbs on the route

Name Length Gradient Difficulty points
Mont Ventoux
Mont Ventoux ▲21.3km
4.9 188 famous beautiful
20.8km
7.7%
7.7% 1352
Mont Ventoux from Malaucène
Mont Ventoux from Malaucène ▲63.2km
4.8 101 famous beautiful
21km
7.5%
7.5% 1288
Mont Ventoux from Sault
Mont Ventoux from Sault ▲114.3km
4.8 60 famous beautiful
24.4km
4.9%
4.9% 748
3 climbs 22.1km 6.7% 1129

Photos

Cinglé du Mont Ventoux
Cinglé du Mont Ventoux
Cinglé du Mont Ventoux
Cinglé du Mont Ventoux
Cinglé du Mont Ventoux

If you want to upload your photos, you need to create an account. It only takes 1 minute and it's completely free.

  • Add photos of your conquered climbs.
  • Share your experience on all ascents you've climbed
  • Submit your favorite climbs
Sign up

Already have an account?

Regions you cross

Region Other routes Route in region
Provence 6 62.3km
Provence-Alpes-Côte d'Azur 14 62.3km

Time on bike

15 km/h 09:02
20 km/h 06:46
25 km/h 05:25
30 km/h 04:31
Add my review/story

Reviews (12)

EW47
1 Mo 5.0

Did it Bédoin - Malaucène - Sault. Once you get the first 2 done, the last climb will always work out because you don't want to quit.

Cinglé du Mont Ventoux
CDRidder
1 w 5.0
This is an automatic translation, the original language is: Dutch. Show original

In short; you must have done this one once! Tough but wonderful experience

Kort gezegd; je moet deze ooit hebben gedaan! Zware maar prachtige ervaring

Cinglé du Mont Ventoux
Cinglé du Mont Ventoux
Cinglé du Mont Ventoux
GrandonneurLeonard
1 w 5.0
This is an automatic translation, the original language is: Dutch. Show original

By now ridden 3 x the Cinglé, 1 x the Galerien, 1 x the Bicinglé(6x) and the Grandonneur(3 x via unpaved routes with mtb). Great mountain, you either love it or hate it.

Inmiddels 3 x de Cinglé, 1 x de Galerien, 1 x de Bicinglé(6x) en de Grandonneur(3 x via onverharde routes met mtb) gereden. Geweldige berg, je houdt van hem of je haat hem.

Cinglé du Mont Ventoux
Cinglé du Mont Ventoux
nanhey
8 Mo 4.0
This is an automatic translation, the original language is: Dutch. Show original

Ridden the cinglé with Malaucene as the last climb, don't recommend this to anyone. Much better for the legs and head to do Sault as the last climb.

De cinglé gereden met Malaucene als laatste beklimming, raad dit niemand aan. Veel beter voor de beentjes en kopje om Sault als laatste beklimming te doen.

Bart1972
9 Mo 5.0
This is an automatic translation, the original language is: Dutch. Show original

Did the Cinglé today. Was a nice experience. Clearly found the climb from Malaucène the toughest. Furthermore, it was busy at the top with the many tourists you have to navigate through with your bike. As a cyclist, you must have done this at least once!

Vandaag de Cinglé gedaan. Was een mooie ervaring. Vond de beklimming vanuit Malaucène duidelijk de zwaarste. Verder was het druk op de top met de vele toeristen waar je met de fiets door dient te laveren. Dit moet je als wielrenner toch wel een keer gedaan hebben!

tomvdvreken
2 y 5.0
This is an automatic translation, the original language is: Dutch. Show original

When a fellow townsman told me he had ridden an unofficial Cinglé, my interest was piqued. I had conquered the three sides of the Ventoux a few times before, but 3 times in one day?

On July 25, 2018, it was going to happen. My Cinglé card was ready to be stamped, food and outfit were ready, the course had been studied in detail.

The number of kilometres in my legs wasn't bad, but it could be a bit more. The last month I hardly cycled. The days before the big one I was warming up with rides to Chalet Reynard, the Col de la Gabelle, the Notre-Dame des Abeilles, the Gorges de la Nesque and the climb via Sault. July 25 was also the day to do it, because it was getting warmer and warmer in the Vaucluse.

My adventure started at 8.16 am in Bédoin. First I had to get a stamp in the local Tabac and then I went up in good courage. Along the way, my wife and children joined me in the car, which always gave me the necessary comfort in terms of supplies and encouragement. After a few drink stops (and one because the sun cream got in my eyes) I reached the top around 10.55 am. Stamp, photo and off to Malaucène.

I had a quiet bite to eat and then started the second climb around 12h30. That was not a good idea. It was now 37 degrees in the sun. Consequence: after the first few kilometers it became terribly hard. The unseasonal heat and percentages up to 10 percent pushed my heart rate way above my threshold. The copper plume burned mercilessly, and there was no shade anywhere.

Because of the heat, I stopped every 2 kilometers to drink, seek some shade under the trunk lid of the car and cool down a bit with a wet towel. Several times I considered putting the bike on the roof and getting in the car. But still I always clicked the shoes in the pedals again. A father and son with a similar pace also saw off the beasts, but kept on cycling just like me. Maybe that's what made me bite.

Gradually, the temperature dropped a few degrees, which made my legs spin better. The second arrival at the top - after a real agony - felt like a victory. Before the descent to Sault I said goodbye to my wife and children, because the 'sissy side' couldn't be a problem, could it?

My plan was to eat a spaghetti at the bottom of the hill, in order to stock up on carbohydrates. Was that a disappointment. La cuisine est fermée monsieur', the waiter ruined my plan. When asked, he told me that the kitchen only opened at 7 pm. In the best case my spaghetti was on the table at 7.20 pm. If I would delay for 20 minutes, in the best case I could leave at 7.40 pm. With a full stomach that still had to digest everything. The - at least - 2 hours for the climb would bring me to the top at 21h40 at the earliest, so after sunset. And then I had to return to Bédoin. Preferably not in the dark.

So I took some coke's and started the final climb with the last gels. The first part was okay, after about 11 km it levelled off a bit. But then came Chalet Reynard and I only got the 34 x 32 around.

Then I had to think about what Rick de Leeuw once told me about the marathon: the first 30 kilometers your legs carry your head, the last 12 your head carries your legs. Those last 6 kilometers, my head was pushing the pedals. The sun was slowly setting, and after every turn I rode in the shadow because the sun was so low. Now it was even getting cold. But giving up here was out of the question. At the Fontaine de la Grave, I filled my bottles and then via Simpson and the Col de Tempêtes I raced to the top. Third photo of the day and home. Tired but with a well-deserved membership of the Cinglé club I could get off my bike at 21h40.

Moral of the story:
- Train enough. Perseverance helps, but a shortage of kilometres will get you hurt.
- Start early enough. Question is a) to have the worst behind you when the midday sun pushes the temperature up and b) not to have to descend in the dark.
- Take the weather into account. I have never suffered harder than in the 37 degrees on the Malaucène side.
- For solid food, don't count too hard on the catering in Sault.

Toen een stadsgenoot me vertelde dat hij een niet-officiële Cinglé had gereden, was mijn interesse gewekt. Eerder had ik de drie kanten van de Ventoux al een paar keer bedwongen, maar 3 keer op een dag?

Op 25 juli 2018 zou het gebeuren. Mijn Cinglé-kaart lag klaar om af te stempelen, voeding en tenue lagen klaar, het parcours was tot in detail bestudeerd.

Het aantal kilometers in de benen was niet slecht, maar het mocht toch iets meer zijn. De laatste maand had ik amper gefietst. De dagen voor the big one was het opwarmen met ritjes naar Chalet Reynard, de Col de la Gabelle, de Notre-Dame des Abeilles, de Gorges de la Nesque en de klim via Sault. 25 juli moest het ook gebeuren, want het werd almaar warmer in de Vaucluse.

Om 8.16 uur begon mijn avontuur in Bédoin. Eerst een stempel halen in de lokale Tabac, en dan vol goede moed naar boven. Onderweg sloten mijn vrouw en kinderen aan met de auto, wat altijd het nodige comfort gaf qua bevoorrading en aanmoediging. Na enkele drankstops (en een omdat de zonnecrème in mijn ogen liep) bereikte ik rond 10u55 een eerste keer de top. Stempeltje, foto en naar Malaucène.

Daar rustig iets eten om vervolgens rond 12u30 te beginnen aan de tweede klim. Dat bleek geen goed idee. Het was intussen 37 graden in de zon. Gevolg: na de eerste kilometers werd het vreselijk zwaar. De loden hitte en percentages richting 10 procent stuwden mijn hartslag ver boven mijn omslagpunt. De koperen ploert brandde genadeloos, en nergens een streep schaduw.

Door de hitte stopte ik elke 2 kilometer even stopte om te drinken, wat schaduw op te zoeken onder de kofferklep van de auto en een beetje af te koelen met een natte handdoek. Verschillende keren heb ik overwogen om de fiets op het dak te zetten en in de auto te stappen. Maar toch altijd heb ik weer de schoenen in de pedalen geklikt. Een vader en zoon met een gelijkaardig tempo zagen ook af bij de beesten, maar bleven net als ik fietsen. Misschien heeft dat me wel doen doorbijten.

Gaandeweg werd het een paar graden minder heet, waardoor de benen beter ronddraaiden. De tweede aankomst boven - na een ware lijdensweg - voelde daarom als een overwinning. Voor de afdaling naar Sault nam ik afscheid van vrouw en kinderen, want de 'mietjeskant' kon toch geen problemen opleveren?

Mijn plan was om beneden een spaghetti te verorberen, kwestie van koolhydraten in te slaan. Viel dat even tegen. 'La cuisine est fermée monsieur', kelderde de garçon mijn plan. Desgevraagd liet hij weten dat de keuken pas opende om 19 uur. In het beste geval stond mijn spaghetti dus om 19u20 op tafel. Als ik 20 minuten zou schrokken, kon ik in het beste geval om 19u40 weer vertrekken. Met een volle maag die alles nog moest verteren. De - minstens - 2 uur voor de klim zouden me ten vroegste om 21u40 boven brengen, dus na zonsondergang. En dan moest ik nog terug naar Bédoin. Liever niet in het donker.

Dan maar enkele cola's tot mij genomen en met de laatste gels de finale klim aangevat. Het eerste stuk ging nog wel, na een kilometer of 11 vlakt het wat af. Maar dan kwam Chalet Reynard en kreeg ik alleen nog de 34 x 32 rond.

Toen moest ik denken aan wat Rick de Leeuw me ooit zei over de marathon: de eerste 30 kilometer dragen je benen je hoofd, de laatste 12 draagt je hoofd je benen. Die laatste 6 kilometer duwde mijn hoofd de trappers rond. De zon was aan stilaan aan het ondergaan, en na elke bocht reed ik zelfs even in de schaduw omdat de zon al zo laag stond. Nu begon het zelfs fris te worden. Maar hier opgeven was uitgesloten. Aan de Fontaine de la Grave nog eens de bidons vullen en dan via Simpson en de Col de Tempêtes harken naar de top. Derde foto van de dag en naar huis. Moe maar een verdiend lidmaatschap van de Cinglé-club rijker kon ik om 21u40 van de fiets stappen.

Moraal van het verhaal:
- train genoeg. Doorzettingsvermogen helpt, maar een tekort aan kilometers wreekt zich.
- start vroeg genoeg. Kwestie van a) het ergste achter de rug te hebben als de middagzon de temperatuur de hoogte in jaagt en b) niet in het donker te moeten afdalen.
- hou rekening met het weer. Ik heb nooit harder afgezien dan in de 37 graden op de Malaucène-kant.
- reken voor vast voedsel niet te hard op de horeca in Sault.

keniske
3 y 5.0
This is an automatic translation, the original language is: Dutch. Show original

Done the Cinglé in 2017 started in Malaucene-Bedoin-Sault in still a tight time 6h6min
once every few years I keep coming back to this magical mountain

In 2017 de Cinglé gedaan begonnen in Malaucene-Bedoin-Sault in toch een strakke tijd 6u6min
eens om de paar jaar kom ik steeds terug naar deze magische berg

dekaleberg
3 y 5.0
This is an automatic translation, the original language is: Dutch. Show original

Climbing the Mont Ventoux three times in one day is a tough challenge. I did it in 2004, after I had cycled from Utrecht to the bare mountain. On a Gazelle Formula Trekking with luggage, through the Ardennes, the foothills of the Vosges and the Jura. Via the Green way to the Mediterranean Sea, a very beautiful bicycle route. On the same 20-kilogram Gazelle, but without luggage, I climbed the mountain three times. The first ascent, from Bedoin, was easy. Then I descended to Malaucène and after a short stop I went up again. I have no idea how long it took me to get there, but it must have been about three hours. Tried to eat a plate of spaghetti at the top but it didn't work. So we descended to Sault. There I had coffee and a sandwich.
The last climb should have been the least difficult but as it was the third of the day it became the toughest. I just left Sault and drank a litre of cold coke, after which it went better again. Until Chalet Reynard. The six kilometres through the moon landscape are the toughest I've ever ridden. The last two kilometres I had to get off in every corner and recover. If I have to crawl the rest, I'll make it', I thought. In the end, I made it to the top by bike. The release was great. Never thought that I could do this and now I was really Cinglé du Mont Ventoux.

Drie keer de Mont Ventoux beklimmen op één dag is een pittige uitdaging. Ik deed het in 2004, nadat ik vanuit Utrecht naar de kale berg was gefietst. Op een Gazelle Formula Trekking met bagage, door de Ardennen, de uitlopers van de Vogezen en de Jura. Via de Groene weg naar de Middellandse Zee, een heel mooie fietsroute. Op diezelfde 20 kilo zware Gazelle, maar dan zonder bagage, drie keer de berg beklommen. De eerste beklimming, vanuit Bedoin, was goed te doen. Daarna afgedaald naar Malaucène en na een korte stop weer omhoog. Geen idee hoe lang ik over deze beklimming heb gedaan maar zal toch gauw drie uur zijn geweest. Op de top geprobeerd een bord spaghetti naar binnen te werken maar dat lukte niet. Dus afdalen naar Sault. Daar koffie gedronken en een broodje gegeten.
De laatste klim zou de minst zware moeten zijn maar omdat het de derde van de dag was werd het de zwaarste. Nog maar net vertrokken uit Sault heb ik een liter koude cola gedronken, waarna het weer beter ging. Tot Chalet Reynard. De zes kilometer door het maanlandschap zijn de zwaarste kilometers die ik ooit gereden heb. De laatste twee kilometer moest ik in elke bocht afstappen en bijkomen. 'Al moet ik de rest kruipen, ik zal het halen', dacht ik. Uiteindelijk toch fietsend boven gekomen. De ontlading was groot. Nooit gedacht dat ik dit zou kunnen en nu was ik toch echt Cinglé du Mont Ventoux.

Cinglé du Mont Ventoux
Conrad
3 y 5.0
This is an automatic translation, the original language is: Dutch. Show original

3 x the Mont Ventoux; the start of either an addiction or an agony.
My first Cinglé was in 2013 for the KWF to the Ventoux and then immediately do a Cinglé.
There is always discussion about the order but for me it is and remains Bedoin-Malaucene-Sault.
The Bicinglette is the big brother and here the cyclists are separated from the bikers.
Basically, anyone can climb the Ventoux, with some experience and preparation is a Cinglé for the majority but if we leave the weather and distance away is the mental resilience perhaps the biggest threat. Which idiot is going to climb 2 x 21 and 1 x 26 km! More than 4400 altimeters lie ahead of you. Just to clarify something, this is over 800 times cycling up a viaduct in a row!

You can read all about the route, the roads and the rest at the individual climbs.
The adventure is fantastic, if you do it with a few others the brotherhood is unsurpassed. After the ride you may call yourself a Malloot and in the eyes of many this is true.
Dose your energy and keep eating and drinking. The Ventoux is hard, I do not mean the stone mass but it is hard for those who want to conquer it. Wind, rain, hail, even more wind, sun, flies etc everything will meet you. This can even be in 1 day! If people would have been able to make these trips in the beginning of our era, the stories about demons, evil saints etc. would have been told.

But every time you come up you get that feeling of invincibility, the view gives you energy and the enthusiasm of others motivates you for the next climb.
When you get your ticket stamped in a village or on the summit, you get that encouraging look again and again. (If you arrive with your bicinglette or Galerien card you get a completely different look)

When you come up the third time from Sault and you turn onto the Bald piece you know that the finish is within reach. At 1 km from the top, you say hello to Tom Simpson again and you know that coute que coute you will make it. That last bend, the wooden railing along the steepest part; nothing can harm you anymore because you have done it. Another mallot.

3 x de Mont Ventoux; de start van of een verslaving of een lijdensweg.
Mijn eerste Cinglé was in 2013 voor het KWF naar de Ventoux en dan maar meteen een Cinglé doen.
Over de volgorde is altijd discussie maar voor mij is en blijft het Bedoin-Malaucene-Sault.
De Bicinglette is het grote broertje en hier worden de fietsers van de klmmers gescheiden.
In basis kan iedereen de Ventoux beklimmen, met wat ervaring en voorbereiding is een Cinglé ook voor het merendeel weggelegd maar als we het weer en de afstand weglaten is de mentale weerbaarheid misschien wel de grootste bedreiging. Welke idioot gaat 2 x 21 en 1 x 26 kilometer klimmen! ruim 4400 hoogtemeter liggen voor je. Even om iets te verduidelijken dit is ruim 800 x een viaduct opfietsen achter elkaar!

Over de route, de wegen en de rust kun je alles lezen bij de afzonderlijke beklimmingen.
Het avontuur is fantastisch, als je het met een paar andere gaat doen is de broederschap onovertroffen. Na de rit mag je jezelf Malloot noemen en in de ogen van velen klopt dit wel.
Doseer je energioe en blijf vooral eten en drinken. Meer dan je lief is, de Ventoux is hard, dan bedoel ik niet de stenen massa maar hij is hard voor diegenen die hem willen bedwingen. Wind, regen, hagel, nog meer wind, zon, vliegen etc alles komt je tegemoet. Dit kan zelfs op 1 dag zijn! Als men deze tochten had kunnen maken in het begin van onze jaartelling dan waren de verhalen over demonen, boze heiligen etc niet van de lucht geweest.

Maar iedere keer dat je boven komt overvalt je weer dat gevoel van onoverwinnelijkheid, het uitzicht geeft je energie en het enthousiasme van anderen motiveert je voor de volgende klim.
Als je je kaartje laat stempelen in een dorp of op de top krijg je telkens weer die bemoedigende blik. ( als je met je bicinglette of Galerien kaart aankomt krijg je een heel andere blik)

Als je dan de derde keer vanuit Sault naar boven komt en je het Kale stuk opdraait weet je dat de finish binnen handbereik is. Je groet op 1 kilometer van de top Tom Simpson nog een keer en je weet dat coute que coute je het gaat halen. Die laatste bocht, de houten balustrade langs het steilste stuk; niets kan je meer deren want jij hebt het geflikt. Weer een Malloot erbij.

Cinglé du Mont Ventoux
Cinglé du Mont Ventoux
Cinglé du Mont Ventoux
Pino
3 y 5.0
This is an automatic translation, the original language is: Dutch. Show original

It's been a while. Wonderful experience. We were in June with the cycling club from Apeldoorn and six of us rode it on the same day. Start early (stamp at the bakery in Malaucene), quiet uphill, descent to Bedoin, back up. Descend to Sault for a nice lunch on the little square behind the gate. The last climb was tough, but very satisfying. In July/August with the locally normal temperatures, it doesn't seem like fun to me.

Al weer een tijd geleden. Prachtige ervaring. We waren in juni met de fietsclub uit Apeldoorn en een zestal hebben hem hem op dezelfde dag gereden. Vroeg starten (stempeltje bij de bakker in Malaucene), rustig omhoog, dalen op Bedoin, terug omhoog. Dalen naar Sault voor een lekkere lunch op het pleintje achter het poortje. De laatste klim viel zwaar, maar was wel heel bevredigend. In juli/augustus met de lokaal normale temperaturen lijkt het me niet leuk.

A2BE91
4 Mo 5.0
This is an automatic translation, the original language is: French. Show original

it was the longest day of my life. le Cinglé du Ventoux le 10/08/2023 je me suis levé à 02h00 du matin avec une organisation de malade du rechange, lampe torche (je connaissais trop bien le Ventoux pour ne pas être si bien organisé car début juillet je l'avait loupé de peu) donc on pars pour un périple en hommage à ma mère en pleine nuit est pour lancer cet journée je voulais commencer la nuit pour arriver aux sommets à la hausse du soleil première ascension ouaaa ouaaah ouaaawe juste magnifique je redescend sur Bedoin je m'stop at a bakery I get something to eat and drink I don't stay long, about fifteen minutes before setting off again I know the Bedoin climb well I tell myself I won't have any trouble except that I've had a micro-failure I had to stop at the chalet reynard est then I set off again I feel the heat coming on I tell myself we're going to stop and get changed I'd brought everything I needed spare shorts. I set off again, arriving at the summit for the second time, and I say to myself, don't be stupid, stop for something to eat and go down to Sault. Arriving at Sault Sayé, I feel a monster heat bursting in my face;at the chalet reynard I'm living a nightmare I feel at the end of my rope I'm thirsty but not so much I've only got a banana left I don't want to eat it I don't even know if it's the body or the mind that's getting the better of me I feel I'm perhaps going too fast in any case my body is sending me signs that I've slowed down.. arrived at the chalet reynard i know that these won so i continue and i lower the rhythm really i go at a rhythm i've never taken so much time to do 6 KM, but then at the top i slumped on the bike in tears dead of tiredness. i sit down on the ground i stay well a good ten minutes i take my third photo even after the photo i feel dead... my experience is that tactically I'd chosen to start with Malaucène because I found the Malaucène side a lot harder... then the second one for Bedoin I told myself I'd keep the easiest one for myself as the last one, and in the end I'd say that Malaucène/Bedoin is a blast/kiff in the head, and of course the sunrise on the Malaucène side is lunar! it was a tribute to my mother and we'll come back every year because the first year as a tribute to my mother was the Tourmalet twice;was the Tourmalet twice via Sainte-Marie-de-Campan then Bareges, but on the Ventoux I climbed it 8 times in 2023 1 time in June, 3 times in July, 3 times on 10/08/2023 each time I reached the top I felt something indescribable so every year now on 10 August we'll be doing the Cinglé because I really found what I was looking for in this challenge tour.. a pain but a feast for the eyes

ça été la journée la plus longue de ma vie. le Cinglé du Ventoux le 10/08/2023 je me suis levé à 02h00 du matin avec une organisation de malade du rechange, lampe torche (je connaissais trop bien le Ventoux pour ne pas être si bien organisé car début juillet je l'avais loupé de peu) donc on pars pour un périple en hommage à ma mère en pleine nuit est pour lancé cet journée je voulais commencé la nuit pour arrivée aux sommets à la levé du soleil première ascension ouaaa ouaaah ouaaawe juste magnifique je redescend sur Bedoin je m'arrête à une boulangerie je prend de quoi manger est à boire je ne reste pas longtemps une quinzaine de minute avant de repartir je connais bien l'ascension de Bedoin je me dit je vais avoir aucun mal sauf que j'ai essuyé une micro-défaillance j'ai du m'arrêter au chalet reynard est puis je repars je sens venir la chaleur je me dit on s'arrête on va se changer j'avais amené tout ce qui fallais cuissard de rechange. je repars j'arrive pour la deuxième fois au sommet je me dit là tu fais pas le con tu t'arretes pour manger est tu descend sur Sault arrivée sur Sault sayé je sens une chaleur monstre qui m'eclate aux visage je m'arrête à un bar je prend un coca fraise est puis je repars est la franchement jusqu'au chalet reynard je vis un cauchemars je me sens à bout j'ai soif mais pas tellement je n'ai plus qu'une banane je veux pas la manger je sais même pas si ces le corps où le mental qui prend le dessus je me sens à un rythme peut-être trop élevé en tout cas mon corps m'envoie des signes est j'ai baissé la cadence.. arrivée au chalet reynard je sais que la ces gagné donc je continue est je baisse le rythme vraiment je vais à un rythme j'ai jamais mis autant de temps pour faire 6 KM, mais alors en haut je me suis avachis sur le vélo en larme mort de fatigue.. je m'assois sur le sol je reste bien une bonne dizaine de minute je prend ma troisième photo même après la photo je me sens mort.. mon expérience ces que moi tactiquement j'avais choisi de commencer par Malaucène car Malaucène son versant je le trouvais vachement plus dur.. puis la deuxième pour Bedoin je m'étais dit que je me garderais la plus facile en dernière est aux final bah je dirais que Malaucène/Bedoin ces kiff/kiff ces dans la tête ces sûr que la levé de soleil côté Malaucène ces lunaire ! c'était un hommage à ma mère est on y reviendra tous les ans car la première année en hommage à ma mère c'était le Tourmalet deux fois par Sainte-Marie-de-Campan puis Bareges, mais au Ventoux je les monté 8 fois en 2023 1 fois au mois de juin, 3 fois au mois de juillet, 3 fois la 10/08/2023 à chaque fois que je suis arrivée en haut je ressentais un truc indescriptible est donc tous les ans maintenant le 10 Août on fera le Cinglé car j'ai vraiment trouvé ce que je cherchais dans ce challenge périple.. une souffrance mais un régal pour les yeux

Cinglé du Mont Ventoux
Cinglé du Mont Ventoux
Cinglé du Mont Ventoux
Cinglé du Mont Ventoux
PM5
10 Mo 5.0
This is an automatic translation, the original language is: French. Show original

Crazy done on 17 July 2023, with my brother-in-law.
An incredible, magical experience!
A managed climb through Bedoin, followed by the more difficult finish in Malaucène. We finished in Sault, which was a bit of a struggle. But it was validated!

Cinglé réalisé le 17 juillet 2023, avec mon beau-frère.
Expérience incroyable, magique !
Montée par Bedoin en gestion, puis le finish de Malaucène plus difficile. Nous avons terminé par Sault, a l'arraché. Mais validé !

Add my review/story

If you want to share something you need to create an account. It only takes 1 minute and it's completely free.

  • Add photos of your conquered climbs.
  • Share your experience on all ascents you've climbed
  • Submit your favorite climbs
Sign up

Already have an account?